Го фалат (со право) дека визуелно е богат и дека со многу малку дијалог успева да изгради атмосфера. Ама и многу го кудат (пак со право), затоа што е прилично искривена верзија на историјата. Што е битно само ако очекувате од игран филм да биде и документарен.

Средба на зборови и светови, која на почетокот изгледа дека ќе биде арогантна од страната на „академската заедница“, а недоверлива од страна на раперската. Добра поука за сите такви можни, а често неоставерени размени. 

Што точно мислиме под она дека „секој има право на свое мислење“, кога е јасно дека и покрај таквата теориска великодушност сепак постојат мислења кои се (мнооогу) погрешни, и нивни носители на кои таквото право не би требало да им е овозможено?

Комбинација на мизогинија, расизам и хомофобија, збогатена со еугеника и псевдопсихологија, ова е урнебесно парче литература од почетокот на 20 век.

И пред електронските читачи, за кои велат дека имаат предност пред хартијата затоа што собираат голем број книги во едно апаратче, имало обиди за правење ваква портабл верзија на библиотека. Една од нив е од Британија, од 1617.

Нова книга од македонски автор во питок формат се обидува да одговори на прашање кое во суштина гласи - како воопшто нешто да разберам?

Јапонците имаат збор за овој нам познат феномен - „цундоку“, или купиштата книги кои ви се формираат додека ги зајмите или купувате, но немате време да ги читате. Што би се рекло „читокуп“ или „книгорид“. Вакви трупачи на книги има и меѓу нас, обичните читатели, но и меѓу познатите личности.

Од искуства на пријатели знаеме како е да бидеш гонет од обожаватели, да те начекуваат на улица, да ги наоѓаш по дома влезени низ балконската врата, а полицијата да ти вика самиот да се справиш со проблемот. И ова не е ништо ново - на времето домашен сталкер си имала и британската кралица.

Во младоста Шепард и Смит имале бурна врска. Но и по неколку децении останале пријатели, до последно. Сега, по смртта на другар ѝ, таа се простува од него во текст објавен во Њујоркер.

Како поттик за авторите кои сами објавуваат на Амазон, компанијата прв пат додели награда за најдобро дело-самиздат, трилер под наслов „Ловец на реликти“.

Славниот драматург и актер почина во неговиот дом во Кентаки на 73 години од последици на болеста Лу Геринг, вид склероза.

Дедо Мик Џегер има свое мислење за брегзит, и си го кажува со две нови песни, објавени во четвртокот. И не само за брегзит, туку и за лажните вести, имиграцијата и генералната несигурност. 

Дизни на повеќето од нас ни асоцира на Мики Маус, кул цртани и играчки. Ама компанијата има и сериозна истражувачка програма, која сега наоѓа начин како да ви чита од лице дали филмот што го гледате ви се допаѓа.

Едниот музички гениј-мрчатор со нарушено здравје и генерално мизантроп, другиот учтив поет-благородник по чие име е наречена цела епоха. Бидејќи живееле во исто време нивната соработка како да била судбински предодредена. Ама кога нејќе, нејќе.

За Икеа, последната недела од јули е како Божик. Затоа што на 31 овој месец излегува високо очекуваниот каталог, чиј тираж оваа година изнесува 203 милиони примероци. Со своите 324 страници и трошок кој изнесува 70% од годишниот маркетинг буџет на фирмата, тој мора да биде прилагоден на различни региони, вери и култури низ светот.

Како што пишувавме тука, Њујорк Тајмс во моментов живее едни од најславните моменти од својата историја, но кубури со пари. Во склад со планот за отпуштање вработени со отпремнина, по своја волја заминуваат и дел од истакнатите новинарски пера. Меѓу нив и Мичико Какутани, главната книжевна критичарка на весникот и добитничка на Пулицер.

Во моментов во светот се зборуваат околу 7.000 јазици. Понекогаш и на сосема мали територии - на пример нa островот Макелуа во Јужниот Пацифик, кој е долг 100 а широк само 20 километри, се зборуваат 40 различни не дијалекти, туку одделни јазици. Зошто толку многу?

Додека кај нас етнологијата главно асоцира на истражување народни носии, правење муабет со селски старци и запишување фолклорни мудрости, етнолозите од други краишта на светот во меѓувреме на научиле како (скапо) да им се продадат на современите корпорации.

Жозеф Пујол на почетокот на 20 век бил највисоко платениот изведувач во Мулен Руж. Неговиот талент бил во најмала рака...необичен.

Нова книга ја става под знак прашање нашата фиксација со коефициентот на интелигенција, и вели дека возрасните можат (ако сакаат и ако знаат) да му помогнат на речиси секое дете да стане „надарено“.

Во нова книга под наслов „С-точка: феминистичката потрага по среќа“ (во оригинал The H-Spot: The Feminist Pursuit of Happiness) авторката Џил Филиповиќ, адвокатка и активистка, оди чекор понатаму во дискусијата за тоа дека жените законски и општествено треба да се еднакви со мажите, и поставува едно посуштинско прашање: што ако целта е жените да бидат едноставно посреќни?

За блиц но меродавно истражување на социјалната психологија на „просечниот македонски граѓанин“ не се потребни некакви квалитативни, лонгитудинални, статистички и други истражувања, со обемни буџети и комплицирани методологии. Доволно е на човека да му се падне да седи во првиот ред до ВЦ-то во оние новите, кинески возови.

Не е прв пат нешто што ни звучи исто толку глупо колку што стварно е (мелодиски, поетски, жанровски) да е ултра-мега-популарно. Ама не би било истражувачки доследно ако не се запрашаме - зошто?

„Умерена реакција“, „умерен политички потег“...Во време на радикални и екстремни однесувања, на умереноста сепак не се гледа како на нешто што треба да се поттикнува и цени, туку како на неодлучност, слабост и опортунизам.