Во својот манифест што го испратил до семејството како еден вид проштална порака, ако биде убиен при нападот, Кол го опишува Трамп како „педофил, силувач и предавник“. Објаснува дека сакал да ги ликвидира членовите на администрацијата на Трамп и дека немал намера да ги повреди гостите, хотелскиот персонал и припадниците на службите за безбедност, освен ако тие први не припукаат во него.
Додава дека бил изненаден од тоа што слободно се „прошетал“ со оружје во хотелот. Обезбедувањето било концентрирано на протестите против Трамп пред објектот.
Трамп го опиша напаѓачот како „прилично болен човек“ и како „христијанин што ѝ го свртел грбот на верата“.
Тој беше христијанин, верник, а потоа стана антихристијанин и многу се промени. Веројатно е прилично болен човек, изјави Трамп.
Кол денеска треба да биде изведен пред федерален суд. Се соочува со обвиненија за напад врз федерален службеник, пукање од огнено оружје и обид за убиство на федерален службеник. Државниот обвинител Тод Бланш изјави дека „во зависност од тоа како ќе се одвива истрагата“ Кол може да биде обвинет и за атентат врз претседателот на САД.
Еве го манифестот на Кол, пренесен во целост од Њујорк пост.
******
„Здраво на сите!
Значи, можеби денес им приредив изненадување на многу луѓе. Дозволете ми да почнам со извинување на сите чија доверба ја злоупотребив.
Им се извинувам на моите родители што реков дека имав интервју без да наведам дека е за „Најбараните“.
Им се извинувам на моите колеги и студенти што реков дека имам лична итна ситуација (додека некој го прочита ова, веројатно сигурно треба да одам на итна помош, но тешко дека можам да го наречам тоа самонаметната состојба).
Им се извинувам на сите луѓе со кои патував покрај мене, на сите работници кои ракуваа со мојот багаж и на сите други луѓе во хотелот кои не беа цел на нападот, а кои ги доведов во опасност само затоа што бев во близина.
Им се извинувам на сите што беа злоупотребени и/или убиени пред ова, на сите што страдаа пред да можам да го направам ова, на сите што можеби сè уште страдаат после тоа, без оглед на мојот успех или неуспех.
Не очекувам прошка, но ако можев да видам друг начин да се доближам до ова, ќе го прифатев. Повторно, искрено се извинувам.
За тоа зошто го направив ова:
Јас сум граѓанин на САД.
Она што го прават моите претставници се одразува на мене.
И повеќе не сум спремен да дозволам педофил, силувач и предавник да ми ги изгнаси рацете со своите злосторства.
(Па, да бидам целосно искрен, одамна веќе не бев спремен, но ова е првата вистинска можност што ја имав да направам нешто во врска со тоа).
Додека дискутирам за ова, ќе ги разгледам и моите очекувани правила на ангажман (веројатно во ужасен формат, но не сум толку лош војник).
Административни службеници (без г-дин Пател): тие се цели, со приоритет од највисок до најнизок ранг.
Тајна служба: тие се цели само ако е потребно и треба да бидат онеспособени несмртоносно ако е можно (т.е. се надевам дека носат панцири бидејќи централната маса со пушки им прави проблеми на луѓето кои „не се“).
Обезбедување на хотелот: не се цели ако е воопшто можно (т.е. освен ако не пукаат во мене).
Капитолска полиција: исто како хотелското обезбедување.
Национална гарда: исто како хотелското обезбедување.
Вработени во хотелот: воопшто не се цели.
Гости: воопшто не се цели.
За да ги минимизирам жртвите, ќе користам сачми наместо куршуми (помала пенетрација низ ѕидовите).
Јас сепак би поминал низ речиси сите тука за да стигнам до целите доколку е апсолутно неопходно (врз основа на тоа што повеќето луѓе „избрале“ да присуствуваат на говор на педофил, силувач и предавник, и со тоа се соучесници), но навистина се надевам дека нема да дојде до тоа.
Побивање на приговори:
Приговор 1: Како христијанин, треба да го свртиш другиот образ.
Побивање: Свртувањето на другиот образ е за кога самиот си угнетен. Јас не сум личност силувана во логор. Јас не сум рибар погубен без судење. Јас не сум ученик разнесен во воздух или изгладнето дете или тинејџерка злоупотребена од многуте криминалци во оваа администрација. Свртувањето на другиот образ кога „некој друг“ е угнетен не е христијанско однесување; тоа е соучество во злосторствата на угнетувачот.
Приговор 2: Ова не е погодно време за да го направам ова.
Побивање: Ми треба секој што размислува вака да одвои неколку минути и да сфати дека светот не е за него. Дали мислите дека кога ќе видам некој силуван, убиен или злоупотребен, треба да поминам покрај него затоа што би било „незгодно“ за луѓе кои не се жртва? Ова беше најдобриот тајминг и шанса за успех што можев да го смислам.
Приговор 3: Не се сите.
Оспорување: Мора да се почне од некаде.
Приговор 4: Како полуцрнец, полубел човек, не треба да бидеш ти тој што го прави ова.
Оспорување: Не гледам некој друг што се нафатил на работата.
Приговор 5: Дајте му го на Цезар она што е Цезарево.
Оспорување: САД се управувани од законот, а не од едно или повеќе лица. Ако претставниците и судиите не го почитуваат законот, никој не е должен да им предаде ништо што е незаконски наредено.
Исто така, би сакал да ја изразам мојата благодарност до многу луѓе бидејќи веројатно нема да можам повторно да разговарам со нив (освен ако Тајната служба не е „зачудувачки“ некомпетентна).
Му Благодарам на моето семејство, и лично и црковно, за љубовта во текот на овие 31 година.
Им благодарам на моите пријатели, за другарството во текот на многу години.
Им благодарам на моите колеги од многу работни места, за позитивноста и професионализмот.
Им благодарам на моите студенти за нивниот ентузијазам и љубов кон учењето.
Им благодарам на многуте луѓе што ги запознав, лично и преку интернет, за кратки интеракции и долгорочни врски, за перспективите и инспирација.
Ви благодарам на сите за сè.
Со почит,
Кол „coldForce“ „Пријателски федерален убиец“ Ален.
ПС: Добро, сега кога сите тие глупави работи се завршени, што по ѓаволите прави Тајната служба? Извинете, ќе се пожалам малку овде и ќе го намалам формалниот тон.
Она што го добив (којзнае, можеби се подбиваат!) е ништо. Нема обезбедување. Ни во транспортот. Ни во хотелот. Ни на настанот. Она што веднаш го забележав влегувајќи во хотелот е чувството на ароганција. Влегов со повеќе оружја и ниту едно лице таму не ја разгледува можноста дека би можел да бидам закана.
Обезбедувањето на настанот е целосно надвор, фокусирано на демонстрантите и моменталните пристигнувања, бидејќи очигледно никој не размислувал што ќе се случи ако некој се пријави претходниот ден.
Ова ниво на некомпетентност е лудо и искрено се надевам дека ќе се поправи додека оваа земја повторно добие навистина компетентно раководство.
Како, да бев ирански агент, наместо американски државјанин, можев да доведам еден проклет Ма Дјус тука и никој немаше да забележи срање.
Всушност, лудост.
О, и ако некого го интересира какво е чувството за нешто вакво: Ужасно е. Сакам да повратам; сакам да плачам за сите работи што сакав да ги направам и никогаш нема да ги направам, за сите луѓе чија доверба ова ја изневерува; чувствувам бес размислувајќи за сè што направи оваа администрација.
Не можам навистина да го препорачам! Останете на училиште, деца“.
