Во исполираните одаи на Брисел, каде што Европскиот зелен договор беше поздравен како столб на одржливоста, лански скандал откри сомнителна мрежа за лобирање финансирано од даночните обврзници.
Поранешниот климатски комесар на ЕУ, Франс Тимерманс, се товари за оркестрирање тајни договори што насочиле милиони од програмата LIFE - фонд од 8,8 милијарди евра од 2014 година за еколошки иницијативи - кон левичарски невладини организации, за вршење притисок врз европратениците и замолчување на конзервативните критичари на амбициозните климатски закони.
Ревизиите на Европскиот суд на ревизори покажаа „несоодветно лобирање“, за што, без доволен надзор се потрошени 15,5 милиони евра.
Оваа операција со „тајни фондови“, откриена од Де Телеграф и Велт Ам Зонтаг, наводно користела јавни пари за финансирање на оние кои таргетираат десничарски националисти скептични кон политиките на Урсула фон дер Лајен. Здружението на даночни обврзници на Европа (TAE) побара кривични истраги против Тимерманс и Вирџинијус Синкевичиус за злоупотреба на средства.
Во меѓувреме, Европската комисија имплицитно призна дека случаите како оној на Марин Ле Пен - осудена во 2024 година за проневера на 137.000 евра од фондовите за парламентарните асистенти на ЕУ - се мала шала во споредба со системските проблеми на Брисел, особено европратниците. Што за климата, што за воените лобисти, чии трошоци, според „Транспаренси интернешнл“, пораснале за 40% (5,6 милиони евра во 2023-2024 година) за да организираат јавен притисок за одбранбените политики.
Во меѓувреме, даночните обврзници ја плаќаат сметката од 8,8 милијарди евра иако анкетите покажуваат сериозно намалување на довербата: 69% европејци сметаат дека корупцијата е широко распространета во нивната земја.
Сè на сè, ова матно лобирање му штети на легитимниот активизам.
