Ако биде усвоен, законот ќе бара од веб-сајтовите со вести и платформите на социјалните мрежи да отстрануваат „материјали и однесувања што се сериозно штетни“. Ваквиот нејасен термин може да послужи како алатка за принудување на платформите на социјалните мрежи проактивно да ја ограничуваат содржината што владата ја смета за „штетна“.
Комесарката за е-безбедност, Џули Инман Грант, веќе докажа дека не може да ѝ се верува кога станува збор за одлучувањето за тоа што луѓето смеат, а што не смеат да гледаат онлајн. Во 2024 година, оваа неизбрана бирократка покрена правна постапка против платформата X со цел да се блокираат снимките од нападот со нож врз православен епископ во Сиднеј – и тоа не само во Австралија, туку и ширум светот.
Таа се обиде да цензурира и објава од канадскиот активист Крис Елстон во која беа разоткриени неприфатливи склоности на трансродово лице од Австралија назначено во панел на Светската здравствена организација. Инман Грант дури покрена и судска постапка против една самохрана мајка која се пожали дека во основно училиште во Мелбурн функционира „квир-клуб“.
Министерката не успеа да спречи ниту еден од овие случаи. Лабуристичката влада не запре за да се преиспита, туку уште повеќе ги заостри своите ставови.
Во 2024 година се обиде да воведе нови прописи преку предлог-закон за лажни информации и дезинформации, кој тогаш беше опишан како „модерна верзија на законите за богохулење“. Сенатот го отфрли предлогот со образложение дека претставува неприфатлив ризик за слободата на говорот.
Сепак, желбата за цензура не стивна, па минатата година лабуристите го забранија пристапот до социјалните мрежи за лица помлади од 16 години.

По ужасниот напад врз пратеничката Хелен Хејнс минатиот месец, првата реакција на премиерот Ентони Албанезе беше да ги обвини социјалните медиуми.
Опсесија на Лабуристичката партија со социјалните медиуми е тесно поврзана со нејзината намалена популарност. Рејтингот на владата на анкетите се движи надолу по масакрот во Бонди во декември минатата година. Опозициската десничарска партија „Една нација“ сега е меѓу најпопуларните во Австралија.
Најсилната заштита од дезинформации не е цензурата. Тоа е информирана и овластена јавност. Токму она што Албанезе и неговите министри навидум сакаат да го избегнат. Довербата во нашите институции е на историски најниско ниво, главно поради тоа што владите не успеаја да се однесуваат со почит кон јавноста, самите ширејќи дезинформации. Секој обид да се замолчат таканаречените дезинформации само дополнително ќе ја поткопа таа доверба, пишува д-р Роко Лојаконо, австралиски академик, адвокат и конзервативен политички коментатор.