
Хајнд открила дека составот на млекото варирал во зависност од повеќе фактори - возраста на мајката, дали станува збор за прво потомство, па дури и од полот на младенчето. Кај некои мајки што одгледувале машки младенчиња се забележувале разлики во енергетската вредност на млекото; кај други со женски, варијациите биле поврзани со количината или хормоналниот состав. Овие разлики не биле универзални ниту едноставни, но биле доволно конзистентни за да укажат дека мајчиното млеко не е статична супстанца.
Дополнителните анализи покажале дека кај помлади мајки со прво раѓање, млекото може да содржи пониска калориска вредност, но повисоки нивоа на кортизол - хормон поврзан со стресот. Истражувањата сугерирале дека ваквите разлики можат да бидат поврзани со побрз раст и специфични модели на однесување кај младенчињата, како зголемена будност или претпазливост. Наодите не значат директна причинско-последична врска, но отвораат прашања за улогата на хормоните и биоактивните супстанци во раниот развој.
Паралелно со овие резултати, Хајнд почнала пошироко да ја разгледува научната литература за човечкото мајчино млеко. Се покажало дека, иако станува збор за првата храна што ја консумира секој човек, истражувањата за неговиот состав и функции долго време биле релативно запоставени во споредба со други медицински теми.
За илустрација - за еректилна дисфункција има истражувања колку сакаш, ама за главната исхрана на едно новороденче? Слабо.
Чудно, нели?
Докази имало дека млекото содржи стотици сложени молекули - вклучително и олигосахариди кои бебињата не можат директно да ги сварат, туку служат за хранење на корисните бактерии во цревната микрофлора.
Во научната заедница исто така се дискутира и за можната двонасочна комуникација помеѓу мајката и детето за време на доењето, особено во контекст на имунолошката заштита. Иако постојат хипотези дека организмот на мајката може да се прилагодува на здравствената состојба на бебето, механизмите и брзината на таквите промени сè уште се предмет на истражување и не се целосно потврдени со силни клинички докази.
Хајнд ги обединува овие сознанија во поширока рамка: мајчиното млеко не е само извор на калории, туку сложен биолошки систем што се менува во времето, според контекстот и потребите. За да ја отвори темата надвор од академските кругови, започнала и популарно-научна комуникација преку блог и јавни настапи, а подоцна и преку документарни формати како серијата „Babies“ на Netflix.
Денес, во рамки на Компаративната лабораторија за лактација на Универзитетот во Аризона, истражувањата продолжуваат со цел подобро разбирање на тоа како млекото влијае врз раниот развој, имунитетот и долгорочното здравје. Иако многу прашања остануваат отворени, современата наука сè појасно покажува дека лактацијата е резултат на милиони години еволуција и дека улогата на мајчиното млеко драматично го надминува поимот „основна исхрана“.