- Последните танкери за нафта што поминаа низ Ормускиот теснец на 27 февруари - пред да почне војната на САД и Израел со Иран - стигнаа до своите дестинации.
- Сега пазарот мора да ги троши 400-те милиони барели ослободени од стратешките резерви. Тие купуваат време и спречуваат непосредна катастрофа, но не го решаваат основниот проблем со снабдувањето.
- Со оглед на тоа дека низ Ормускиот теснец пред војната поминуваа танкери со близу 20 милиони барели нафта на ден, стратегиските резерви се доволни да го надополнат тоа количество околу 20 дена.
- Ако по некој случај денес биде отворен Теснецот, бродовите што ќе поминат ќе пловат до своите дестинации со недели, бидејќи се движат со брзина на точак. Тоа илустративно е објаснето тука.
- Европа уште долго ќе ги чувствува последиците, бидејќи азиските земји панично ги купуваа товарите на нафта што вообичаено беа наменети за европските рафинерии. Алтернативата е да купува „северноморска“ нафта, чија цена е 149 долари за барел и е за 50% поскапа од нафтата „брент“.
- „Ако војната и блокадата продолжат повеќе од три месеци, ќе се соочиме со сериозни проблеми со снабдувањето. Ќе мора да се рационализираат авионските летови, дизелот и течниот природен гас, предупреди Патрик Пујане, директорот на TotalEnergies.
- Израелски суд привремено го блокираше планот на министерот за национална безбедност, Итамар Бен-Гвир, да постави ровови со крокодили околу затвори со Палестинци поради загриженост за нехуман однос кон - рептилите.
- Правната постапка против планот на Бен-Гвир ја покрена организацијата „Нека живеат животните“, која тврди дека тоа би претставувало нехумано малтретирање на крокодилите и би го загрозил затворскиот персонал. „Наводите во врска со очекуваната штета за крокодилите заслужуваат истрага“, објави судијата Аврам Рубин. Ниту во претставката, ниту во одлуката на судијата не се спомнува заканата за палестинските затвореници.
- Бен-Гвир тврди дека рововите со крокодили ќе ја зајакнат безбедноста во затворите, ќе ги одвратат затворениците од обиди за бегство и ќе го намалат потребниот бројот на чувари. „Проклет терористу, дали размислуваш да избегаш? Размисли двапати“, порача министетот на социјалните мрежи на генерирана слика на која се гледа како држи крокодил на узда.
- Израелската влада во јули одобри прекласификација на нилските крокодили од „заштитени диви животни“ во „животни одгледувани во заробеништво“. Тоа им овозможи на затворските власти да чуваат крокодили под строг надзор согласно упатствата од Управата за природа и паркови. Планот требаше да се спроведе во затворот „Кециот“ во пустината Негев, каде што веќе почна копање ровови околу дел од објектот.
- Палестинска комисија тврди дека Израел моментално држи во затвор околу 9.600 Палестинци, вклучувајќи жени и деца. Илјадници од нив се во „административен притвор“. Комисијата документирала смрт на 89 палестински затвореници во израелски притвор од почетокот на геноцидот во Газа во 2023 година. Уште десетици се водат како „присилно исчезнати“.
- „Улцињ е албански град, заробен од корумпирани политичари“ и ќе биде „ослободен“ на локалните избори во 2027 година, објави на својот профил на Инстаграм потпретседателот на Владата на Црна Гора и министер за економски развој Ник Ѓелошај.
- Соочен со лавина осуди, вицепремиерот одговори дека не изразил територијални претензии кон земјата во која извршува висока функција, туку ја опишувал „историската и демографската посебност на градот“.
- Скандалозната порака е поттикната од вжештената дебата во црногорскиот парламент меѓу претставниците на две албански политички групи: Албанскиот форум – на кој му припаѓа Ѓељошај – и Албанската алијанса, во врска со предлог-законот со кој се воведува статусот „град“ како посебна единица на локалната самоуправа.
- Албанската алијанса тврди дека со новиот закон Улцињ би го изгубил статусот на град. Пратеникот Артан Чоби од Албанскиот форум во расправата изјави дека Улцињ е „древен илирски град со кој се гордеат Албанците ширум светот“ и дека бил „албански град“ кога станал дел од Црна Гора во 1878 година.
- „Многу политичари во Црна Гора јавно се залагаат за граѓанска држава, но зад таа реторика честопати се кријат национални интереси“, забележа политичкиот аналитичар Стефан Ѓукиќ.
