Една од најочигледните промени во книжевно-медиумскиот пејзаж на САД (а тоа е и глобален проблем) е намалувањето на бројот на весници што имаат посебни рубрики за книги. Додека печатените медиуми воопшто се соочуваат со затворање или намалување на редакциите, книжевните рубрики се погодени уште посилно. Денес во САД и пошироко постојат само неколку големи дневни весници што редовно објавуваат рецензии, меѓу кои се Њујорк тајмс бук ривју, Бостон глоуб, Стар трибјун, УСА тудеј, Вол стрит џурнал, Фајненшл тајмс и Чикаго трибјун. Некои други медиуми, како Лос Анѓелес тајмс или Њујорк пост, понекогаш објавуваат рецензии, но тоа е многу поретко отколку порано. Дополнителен удар за книжевната критика беше затворањето на рубриката „Книжевен свет“ во Вашингтон пост (за што Њујоркер објави текст во форма на некролог).
Слични проблеми се забележуваат и кај списанијата. Намалувањето на печатениот тираж и зависноста од интернет-кликови ја прават книжевната критика финансиски помалку исплатлива. Сепак, неколку влијателни списанија сè уште објавуваат рецензии како дел од својата културна мисија. Меѓу нив се Њујоркер, Атлантик, Харперс магазин и Нејшн. Постојат и медиуми посветени исклучиво на книги, како Њујорк ривју оф букс и Лос анѓелес ривју оф букс, но и тие се соочуваат со финансиски предизвици.
Во исто време, се менува и видот на книги што добиваат внимание во медиумите. На пример, во Њујорк тајмс бук ривју (од повисокото книжевно добро утро) сè поретко се рецензираат сериозни научно-популарни книги, особено оние издадени од универзитетски издавачи. Наместо тоа, поголем простор добиваат политички или биографски книги од познати личности. Наспроти тоа, рубриката за книги во Вол стрит џурнал често објавува рецензии на историски и биографски дела, што ја прави важен простор за поаналитичка книжевна критика.
Овој проблем се продлабочува и поради огромниот број книги што се објавуваат секоја година. Се проценува дека во САД годишно се издаваат околу еден милион наслови. Со оглед на тоа што просторот за рецензии е многу помал, конкуренцијата за медиумско внимание станува исклучително голема.
Дополнителен проблем е и положбата на самите книжевни критичари. Денес постојат многу малку критичари кои работат со полно работно време (според некои проценки во моментов помалку од 10). Хонорарите за рецензии често не се зголемиле со децении, а во некои случаи се толку ниски што не достигнуваат ни минимална плата. Пишувањето добра книжевна рецензија бара време, внимателно читање и развиена критичка вештина, но медиумските услови ретко го поддржуваат тоа. Дополнително, исчезнаа многу дигитални списанија што порано служеле како „школа“ за нови критичари.
Кризата на книжевната критика е дел од поширока криза на новинарството. Намалувањето на редакциите и ресурсите доведе до ситуации што ја поткопуваат довербата во медиумите. Еден таков пример беше случајот кога летна листа за читање објавена во Чикаго Сан Тајмс (за што претходно пишувавме тука) содржеше книги што всушност не постојат, бидејќи биле генерирани од вештачка интелигенција.
Сепак, и покрај намалувањето на традиционалните рецензии, книгите сè уште можат да стигнат до читателите. Денес голема улога има интернет-видливоста: пребарувањата, алгоритмите и специјализираните медиуми често имаат поголемо влијание врз продажбата отколку класичните рецензии. Наместо еден централен медиумски простор, денешната промоција на книги се потпира на специјализирани блогови, подкасти, билтени и инфлуенсери.
Во такви услови, авторите сè повеќе учествуваат активно во промоцијата на своите книги. Нивните лични мрежи, јавниот профил и подготвеноста за соработка со издавачите и публицистите стануваат клучни за успехот.
Сето ова значи дека книжевната критика во САД денес се наоѓа во период на трансформација. Традиционалните медиуми повеќе не ја имаат истата улога како порано, а разговорот за книги се префрла во многу различни, често дигитални простори. Ова создава нови можности, но и отвора прашања за иднината на критиката и нејзината улога во книжевната култура.
