Еден од најголемите композитори на денешницата, Рјуичи Сакамото, почина на 71-годишна возраст, по долго и тешко боледување. Тој всушност починал на 28 март, но веста за неговото заминување беше објавена дури денес, 2 април.
Сакамото е еден од пионерите на електронската музика, а има соработувано со бројни имиња, почнувајќи од Дејвид Силвијан до Јусу Н’дур.
Тој глумеше во познатиот воен филм од 1983 година „Среќен Божиќ, господине Лоренс“ заедно со Дејвид Боуви и ја искомпонира култната насловна нумера за истиот. Добитник е на Оскар и Греми за музиката за филмот „Последниот кинески цар“ од 1987 година.
Бела Тар, унгарскиот култен режисер и еден од највлијателните европски филмски режисери од неговата генерација, почина на 70 години. Веста за неговата смрт ја потврди Европската филмска академија, чиј долгогодишен член беше Тар, наведувајќи дека починал „по долго и тешко боледување“.
Тар беше основач на движењето познато како „бавен филм“, кое се карактеризира со црно-бела естетика, екстремно долги, непрекинати кадри, минимален дијалог и отфрлање на традиционалниот наративен заплет. Неговите филмови честопати нудеа мрачен, но длабоко човечки приказ на секојдневниот живот во Источна Европа.
Ова можеби најдобро е отелотворено во неговиот монументален филм од 1994 година „Сатантанго“ (направен врз основа на истиомениот роман на Нобеловецот Ласло Краснахоркаи), во траење од седум и пол часа, приказ за борбите на жителите на едно мало унгарско село по падот на комунизмот. И покрај својата должина, филмот стана едно од критички најпофалените дела на Тар и редовно се појавува на листите на најдобри филмови на сите времиња.
На 82-годишна возраст денес, 27.12., во Скопје почина проф. д-р Кирил Темков, познатиот професор во пензија по филозофија, етика и естетика, автор на голем број книги, учебници и научни дела.
Роден е во 1943 во Кавадарци. Образованието го стекнува во Скопје и Белград. Бил ученик и асистент на хрватскиот филозоф Павао Вук-Павловиќ, кој на 64-годишна возраст станува професор по етика и естетика на Филозофскиот факултет во Скопје и ја формира Лабораторијата за естетика на катедрата за филозофија - активност која проф. Темков ја продолжи по пензионирањето на својот ментор.
Автор е на повеќе книги, меѓу кои: Основите на еден нов Универзитет (1975), Панорама на естетичките идеи од втората половина на 20-тиот век (1981), Етика за младите (1999, 2001) Луј Армстронг - Сачмо (2000), Историја на џезот (2002), Џез - естетика и антропологија (2017), како и на учебници од областа на етиката за гимназиското и средно образование.