Во секојдневната комуникација, способноста да се даде добар комплимент е дури поважна од способноста да се даде критика. Квалитетот на односите – и на работа и во приватниот живот – во голема мера зависи од односот меѓу пофалбите и критиките. Истражувањата покажуваат дека најуспешните тимови и најсреќните парови имаат значително повеќе позитивни отколку негативни интеракции, приближно во сооднос 5 спрема 1.
Сепак, не секој комплимент има позитивен ефект. Како и кај критиката, и тука е потребна вештина. Лошо даден комплимент може да биде неефикасен, па дури и штетен. Вообичаено, комплиментите се едноставни и шаблонски – најчесто се однесуваат на изглед, постигнувања или имот, и користат ограничен број придавки како „убаво“, „добро“ или „одлично“.
Начинот на кој луѓето даваат комплименти зависи и од контекстот и од полот. Жените почесто разменуваат комплименти, особено за изглед во неформални ситуации, додека мажите најчесто се фокусираат на постигнувања. Но, клучното не е што се пофалува, туку како.
За еден комплимент да делува, тој мора да биде веродостоен, искрен и соодветен на ситуацијата. Ако не се вклопува во тоа како личноста се гледа себеси, најчесто ќе биде тивко или гласно отфрлен. Луѓето со пониска самодоверба потешко ги прифаќаат пофалбите, бидејќи тие не се согласуваат со таа, поубава слика за нив на која им укажуваат другите.
Исто така, важно е кој го дава комплиментот и во каков контекст. Празни или претерани пофалби, особено од непознати луѓе или во ситуации каде што очигледно има скриена намера (на пример, продавач што се обидува да ве убеди да купите нешто), често звучат неискрено и одбивно.
Особено проблематични се т.н. „двосмислени“ или навидум комплименти кои всушност навредуваат, како: „Изгледаш добро за твоите години“ или „Ова е подобро од тоа што го очекував“. Тие поставуваат ниски стандарди или прават споредби што ја намалуваат вредноста на пофалбата.
Истражувањата покажуваат дека давањето добар комплимент не е толку тешко ако се следат три основни правила: прво, да се биде искрен – да се каже само она во што навистина се верува; второ, комплиментот да се дава без скриени очекувања или корист, како чист гест; и трето, да се избегнуваат споредби и „додавања“ што го нарушуваат неговото значење.
На крај, убаво е да се излезе од вообичаените шаблони и да се препознава она што ретко се пофалува – т.н. „морална убавина“, односно добрина, сочувство, храброст и несебичност. Токму таквите комплименти имаат најсилен ефект: тие не само што го радуваат оној што ги прима, туку и поттикнуваат поголема доверба и оптимизам во луѓето. Во свет полн со тензии и конфликти и едноставните пофалби се добредојдени, но препознавањето на вистинската добрина и човечност може да има многу подлабоко и трајно влијание.
извор
Види претходно: Зошто „краво една“ треба да биде комплимент?
