Побрзо со воз преку Мексико, отколку со брод преку Панамскиот канал

Му се чудеа на Мексико кога вложи милијарди долари за нова железничка пруга што ќе ги поврзе Атлантикот и Пацификот. Зошто брод би се претоварал на воз кога може да помине преку Панамскиот канал? Блокадата во Ормускиот проток покажа зошто е потребна алтернативна инфраструктура во тесните глобални грла, особено ако овозможува поевтин и побрз транспорт.

Мексико планира во јуни официјално да го отвори Меѓуокеанскиот коридор на Техуантепечкиот теснец (CIIT), кој ќе ги поврзе Атлантскиот и Тихиот Океан со железнички систем од над 300 километри, како копнена транспортна алтернатива на Панамскиот канал.

Железничкиот коридор беше одобрен од мексиканската влада во 2019 година за да се стимулира економијата на Јужно Мексико преку искористување на можноста кога Панамскиот канал е преоптоварен,  ако е ограничен од временски услови или ако биде блокиран во случај на геполитички кризи и судири.

Коридорот е составен од три посебни линии, кои се отворени независно една од друга, но сè уште не се поврзани во единствен систем. Во целост беа тестирани лани од корејската компанија Hyundai. Нејзиното логистичко одделение испорача 900 автомобили од Пацификот до Атлантикот. Колите пристигнале со брод во пристаништето Салина Круз на западниот брег на Мексико и биле претоварени на две композиции со по 50 товарни вагони „Би-Макс“ до пристаништето Коацакоалкос на атлантскиот брег. Возот ги поминал 308-те километри за 9 часа, но времето на транспорт се зголемило на 72 часа, ако се земат предвид претоварањето од брод на вагони и обратно на другиот крај.

Иако оваа транспортна процедура изгледа непрактична, скапа и бавна, Меѓуокеанскиот коридор всушност е поевтин и побрз во споредба со Панамскиот канал. Министерството за економски развој на покраината Оахака тврди дека логистичките трошоци на железничката рута се 15% пониски, а патувањето е пет дена пократко.

На брод вообичаено му се потребни десет часа за да помине преку Панамскиот канал, но многу подолго може да се чека на пристап. Според Mas Oceans, времето на чекање варира во зависност од големината на бродот и насоката на движење. Одредени бродови чекаат на ред и по шест дена.

Тоа време се зголемува во период на суша, како што е сега. Каналот користи вода од езерото Гатун за да ги управува трите сета брани. Во периоди на климатскиот феномен Ел нињо, кога водостојот е понизок, управата на Панамскиот канал го намалува бројот на премини и ја ограничува тонажата на бродовите за да заштеди вода. Сега е дозволено по 38 брода на дневно да преминат. Во време на последната голема суша, тој број беше намален на 22 и предизвика метеж.

Мексиканските власти, кои вложија 7,5 милијарди долари во изградбата на пругите и уште 16 милијарди во надградба на пристаништата, истакнуваат дека копнениот коридор не е дизајниран за целосно да го замени Панамскиот канал, низ кој секоја година поминуваат по 14.000 бродови со околу 8 милиони контејнери. Најоптимистичките долгорочни проекции за железничката линија се транспорт на 1,4 милиони стандардни контејнери годишно, која се очекува да биде достигната до 2033 година.

Во калкулациите не е вклучен потенцијалниот геополитички ризик од блокада на Панамскиот канал, ако Доналд Трамп до крајот на мандатот не ѝ се врати на идејата САД да го присвојат како стратегиски важен за нивната безбедност.

21 мај 2026 - 09:59