Пред една година конечно тргнаа работите, се направи карабина за ново училиште, си реков Зградко Марин и Министерство за Образование се сетија на населбата Лисиче, онаа знаете на само три километри од центарот на главниот град, и јас (и сите луѓе од населбата што ги знам) бевме пресреќени, конечно децата ќе ни учат во нормално училиште. Арно ама, се дојде до кровот. И тука запна работата.