41-годишниот Роналдо кој бурно го напушти кампот на Португалија во Копенхаген пред натпреварот со Данска во Лига на Нации, на своите профили објави отворено писмо во кое вели:
„Ова е вистината за тоа што се случи со Жорж Жезус.
Како што ветив, одлучив да раскажам, во прво лице и директно за околностите кои кружеа околу последниот тренинг камп на репрезентацијаа.
По Светското првенство 2026 спремив писмо до португалскиот народ, што уште го чувам, со зборови кои сакав ним да им ги упатам кога ќе ја напуштам нашата репрезентација за добро.
На крајот од турнирот (Светско 2026), веќе на летот од САД, претседателот на фудбалската федерација ме праша и инсистираше да размислам пак за одлуката да ја напуштам репрезентациајта, зошто Португалската фудбалска федерација сака од мене да продолжам.
Веднаш после тоа тој ме праша за мое мислење за името на сегашниот селектор кое тој го разгледуваше со други имиња кои не ми ги откри.
Му кажав на претседателот на федерациајта дека, според мое мислење, ќе биде прав избор. Тоа е зошто дента актуелниот селектор беше претставен, јас бев пресреќен со изборот. Беше права опција како што и резултатите го потврдуваат.
Неколку дена подоцна го добив првиот контакт од новиот селектор на репрезентацијата кој ми рече дека би сакал да се видиме лично. Му реков да може и закажавме средба за крајот од мојот одмор.
Се сретнавме во Сидаде де Футебол каде мојот клуб (Ал Наср) ги одржуваше предсезонските подготовки во тренинг кампот. Тој ден селекторот ми кажа дека смета на мене и дека моето присуство е фундаментално за неговиот проект. Ми претстави, таму баш, план за мое учество.
Ми кажа дека ќе го играм првиот и последниот натпревар (од четири во оваа фаза од Лига на Нации), и дека од причина за физички одмор тој секогаќ ќе прави три до четири измени по натпревар.
Во тој момент тој ја отвори можности за мене да патувам со репрезентацијата во Норвешка и Данска. Ми понуди да го играв првиот натпревар и да останам во Португалија, па да им се приклучам пред следниот дуел на Драгао.
Во старт го одбив тој предлог. Секако дека не можев да го прифатам тоа. Не беше зошто немаше да ги играм натпреварите во странство туку што ќе прекинам да бидам капитен на репрезентациајта. Таа привилегија да се остане во Португалија можеби не е добар пример.
Селекторот заврши и се согласи со моите анализи.
На оваа средба присуствуваше и Симао Кутињо, спортски директор на Ал Наср, лице кое е меѓу заслужните што сегашниот селектор (Жорж Жезус) потпиша со клубот (Ал Наср) во 2025.
Вечерта на стартот од кампот селекторот дојде во мојот дом во Лисабон, на негово барање, за уште една средба со мене. Разговорот беше пријатен и се држевме до сите принципи договорени во август.
Јас го одиграв натпреварот на Алваладе и иако бев заменет, не направив проблем од тоа. Му ја ставив лично капитенската лента на Бруно Фернандеш, далеку од тоа дека тоа може да бидат мои последни чекори како капитен и играч на репрезентацијата. Што ми значеше најмногу тој ден беше нашата победа. Да се победува секогаш е добро: во Португалија и за мојата земја уште подобро.
На ручек дента пред натпреварот во Норвешка, помошникот тренер дојде до масата каде што групата ручаше и ми кажа дека селекторот сака да зборува со мене.
На мое големо изненадување, селекторот ме праша дали сум спремен да одиграм 30 минути. Бев целосно фокусиран на мојот физички опоравок, вклопен со моите соиграчи како и секогаш, и со мисла дека дента нема да играм. Без никаков проблем.
Барањето беше нешто надвор од мојот физички опоравок и тренинг план - зошто сметав да ја играм 4-та на Драгао, но секако дека реков да. Тој ми одговори да се спремам зошто ќе играм 30 минути.
Остатокот го знаат сите. Се загревав од полувремето, гледав како поминуваат минути и не бев повикан.
Селекторот не го одржи зборот што ми го даде.
ИЗВИНУВАЊЕ ДО СОИГРАЧИТЕ
„Им должам извинување на моите репрезентативни колеги што го напуштив тренинг кампот. И покрај апсолутното кршење на зборот од селекторот, како некој што сведочел на нашите разговори може да раскаже, не требаше да го сторам тоа. Одговорноста е само моја.
Му се извинувам и на португалскиот народ исто, но прекршено ветување за мене има големо влијание. Почуствував дека од тој момент па натаму моето континуирано присуство само ќе и нанесе штета на групата, и го сторив тоа што секогаш сум го зборувал, би го сторил ако не се чувствувам корисен: ги спакував работите и заминав.
Последиците од моие акции треба да бидат разгледани и казнети од Португалската фудбалска федерација. Казната не смее да има олеснителени околности. Јас не сум кој било играч; јас сум капитен на тимот и тоа претставува отежнувачка околност.
Слушнав многу за проштални натпревари, дека заслужувам посебен проштален натпревар и дека Португалската фудбалска федерациај сака да ми даде шанса. Можам да им ветам на сите мои навивачи и посебно на португалскиот народ, дека ќе имам уште еден или неколку проштални натпревари. Ќе има време за тоа.
Но кога мислам за репрезентацијата, мислам само на натпреваруње. На тоа мислев и дента кога ми кажаа дека татко ми почина. Бев во кампот на репрезентациајта и одлучив да останам додека не заврши натпреварот следниот ден. Го сторив тоа за мојата земја што не би го сторил за ниту еден клуб.“
🚨🇵🇹 OFFICIAL! CRISTIANO RONALDO STATEMENT: “This is the truth on what has happened with Jorge Jesus”. As I promised, I decided to recount, in the first person and directly, the circumstances surrounding the last training camp of the National Team. After the 2026 World Cup I prepared a letter to the Portuguese people, which I still keep, with the words I want to address to them when I leave our team for good. At the end of the competition, already on the flight back from the United States, the President of the Federation asked and insisted that I reconsider the decision to leave, because the FPF wanted me to continue. Right afterwards he asked me for my opinion on the name of the current head coach, which he was considering alongside other names he did not reveal to me. I told the President of the Federation that, in my opinion, it would be the right choice. That is why, on the day the current head coach was presented, I was genuinely happy with the choice. It was the right option, as the results are confirming. A few days later I received a first contact from the new national team coach saying he would like to meet me in person. I said yes and we scheduled it for the end of my holidays. We met at the Cidade do Futebol, where my club was holding its pre-season training camp. That day the coach told me he was counting on me and that my presence was fundamental to his project. He presented me, right there, with a plan for my participation. He told me I would play the first match and the last one, and that for reasons of physical management he would always make three to four changes per match. At that point he raised the possibility of me not travelling with the national team to Norway and Denmark. He proposed that I play the first match and stay in Portugal, then rejoin before the match at the Dragão. I refused this proposal immediately. It seemed obvious to me that I could not accept it. It was not because I would not play the matches abroad that I would stop captaining our team. That privilege of staying in Portugal would not be a good example. The coach ended up agreeing with my analysis. This conversation was attended by Simão Coutinho, sporting director of Al Nassr, the person to whom the current coach reported throughout last season and one of those responsible for his signing by the club in 2025. On the eve of the start of the camp the coach came to my house in Lisbon, at his request, for another conversation with me. The conversation was calm and all the principles agreed in August were maintained. I played the match at Alvalade and, although substituted, I made no problem of it. I put the armband on Bruno Fernandes myself, far from imagining that I might be taking my last steps as a player and captain of the National Team. What mattered to me that day was our victory. Winning is always good; in Portugal and for my country, even better. At lunchtime on the day of the match in Norway, an assistant to the coach came to the table where the group was having lunch and informed me that the coach wanted to speak to me. To my absolute surprise, the coach asked me if I was fit to play 30 minutes. I was fully focused on my physical recovery, integrated with my teammates as always, and thinking that I would not play that day. Without any problem. This request was something outside my physical recovery and training plan — because I was only going to play on the 4th at the Dragão — but of course I said yes. He replied that I should then be ready because I would play 30 minutes. The rest everyone knows. I warmed up from half-time, watched the minutes go by, and was not called. The coach had broken his word to me.
— Fabrizio Romano (@FabrizioRomano) October 6, 2026
