- Внимателно разгледување на цртаниот открива богат поттекст на хомоеротски алузии и родово неконформирање и ако сме малку отворени кон оваа опција, тешко е да се игнорираат деталите.
- Балтазар е среден, добро дотеран господин што живее сам и поминува многу време патувајќи и посетувајќи пријатели од кои речиси сите се мажи и обично се сингл.
- Танцуваат, се смеат, се пуштаат по лизгалки, разменуваат цвеќиња и подароци, седат во кафичи и пијат пијачки со цевка, се возат на бротчиња по месечина, и уживаат во чаша вино во костуми со боја на виножито.
- Ако не ви е доста, Балтазар измислува и машина за правење виножита, ама бидејќи цртанот е постар од виножитото како симбол на ЛГБТ заедницата, па не е толкав показател, еве ова: во еден момент, Балтазар физички се спојува со друг маж, „сродна душа“, во прегратка во една среќна сцена кога ќе влезат во друг универзум каде што можат да прават „проблеми“ без некој да им суди.
- Ако пак не ви е доволно, серијата е полна со дешавки каде што Балтазар се прикажува како не-конформист: во една епизода, кај еден кројач, Балтазар пробува женски фустан, без разлика што облеката во дуќанот е главно машка. Од дуќанот излегува со фустанот, а кројачот го гледа зачудено.
- Уште не ви е верно? Идејата дека Балтазар можеби преферира мажи е претставена многу рано, уште во првата епизода - кога ќе ги посети Алпите, Јохан „срдечно“ го пречекува, со цвет, застанат пред неговата куќа декорирана со црвени срца и јодла од среќа. Следно, разбираме дека Јохан бил „весел дечко“, додека двајцата мажи се на врвот на светот, пијат пиво заедно и на иста санка се пуштаат по планината.
- Авторката Кејт Листер остро ја критикува чантата Биркин на Ермес како еден од најекстремните симболи на раскош и економска нееднаквост. Вели, чантите чинат десетици илјади фунти, а ретките примероци и стотици илјади, а нивната огромна цена не е оправдана со функционалноста, туку со престижот и желбата да се покаже богатство.
- Мета на критика е и културата околу сето тоа, промовирана од славни личности, инфлуенсери и ултрабогати луѓе. Според неа, апсурдот не е само во тоа што една чанта може да чини повеќе од годишната плата на медицинска сестра, туку и во фактот што ваквото расфрлање со богатството се слави како статус и успех, наместо да предизвикува непријатност во време кога многу луѓе живеат во сиромаштија.
- Смета дека Биркин можеби го губи статусот на престижен предмет бидејќи станала премногу присутна во културата на славните и почнала да се смета за кич. Посакува свет во кој луѓето ќе се гордеат со огромни донации каде што се потребни, не со фотографии каде што држат луксузни чанти.
- Авторот Бен Коб, по години поминати во Лондон како уредник и писател, во 2024 година со сопругата се преселил во Котсволдс, иако првично нивната стара куќа од 1605 година требало да биде само викендичка. Реновирањето било многу поскапо и покомплицирано од очекуваното, но тие успеале да го зачуваат карактерот на историскиот дом, со антиквитети, стари ткаенини, тапети и внимателно избрани бои.
- Најголемото изненадување бил новиот живот во малата заедница. Наместо очекуваната изолација и мир, Коб и сопругата стекнале нови пријатели и откриле дека селото има богат социјален живот, со вечери, коктели, отворања на ресторани и дури и повремени забави во штала. Токму преку новите познанства се родила и идејата за негова нова машка модна колекција инспирирана од животот во Котсволдс.
- По две години, Коб вели дека преселбата целосно му го променила животот. Почнал да се занимава со градинарство и пилатес, пронашол чувство на смиреност што долго му недостигало и, парадоксално, почнал уште повеќе да го цени Лондон.
