Има некоја чудна врска помеѓу џезот и актерите. Клинт Иствуд, Вуди Ален, Хју Лори, се само некои од оние кои освен пред камера се добри и со инструмент. Она што не е многу познато е дека во тоа необично друштво спаѓа и Џеф Голдлбум.

Eден ден по неговиот 80-ти роденден, и два дена пред официјалното излегување на новиот албум кого веќе го излижавме од преслушување, рецензија за првиот албум на Коен, од далечната 1968. Не знаеме што прави во моментов извесниот г-дин Шмит, ама сигурно до сега неколку пати си гризнал тастатура.

Споредено со вечноста, пет години и не се некаков континуитет, за да можеш да легнеш на хронолошкото сенаменско брашно, и да прогласиш дека тоа што го правиш „прераснало во традиција". Од друга страна, тоа се повеќе од 1800 денови, од кои повеќето си ги поминал со една мисла - што ќе пишувам денес?

Комичар, политички коментатор, телевизиски водител и писател, познат меѓу другото по неговите ригидни атеистички ставови, Бил Мар (кого ние си го викаме Бил Махер) излезе од верскиот плакар. И призна дека целата таа работа со безбожништвото е обична фарса.

Со лик кој лесно може да се вклопи помеѓу Топаловиќи или семејството Адамс, Кејтлин Дути (Caitlin Doughty) реално вади пејсмејкери од човечки трупови, рачно шмиргла коски и на свои 30 веќе седум години го полни крематориумот со тела. Несебично решена ова да го сподели со останатите смртници, таа во новата книга со пресмешен наслов „Кога чадот влегува во очи" зборува за нашиот цивилизациски проблем - неспособноста да се соочиме со физичкиот факт на смртта.

Инфографик кој врз основа на бројот на зборови, согласно просечната брзина на читање, покажува колку часови се потребни за читање на голем број наслови, од Антигона до Игра на троновите.

Нова книга под наслов „Напад на огромните прсти" е преглед на најголемите утки на фотографскиот медиум, чиј главен лик е прстот кој го затскрива прекрасниот пејсаж или ликот на фотографираниот.

Дан Јурафски, професор по лингвистика на Станфорд, се интересира за еден специфичен гастрономско-книжевен жанр: јазикот на ресторанските менија. Замисли охридски келнер да треба да го чека дур овој брои придавки и заменки. 

Мајкрософт платил 2,5 милијардни долари за да ја купи играта Манјкрафт. Зошто ова би било тема за Букбокс? Сега ќе ви објасниме.

Целиот нов албум на Коен, кој ќе излезе на 23. септември. Повеќето од песните се од друг автор, а единствената којашто е негова е пишувана цели 40 години - ја преправал за да ја прилагоди на своите менливи теолошки расположенија. И уште ја нема целосно совладано.

Бинош, освен импресивна актерска кариера, има и други таленти - пишува поезија и слика. Во еден од нејзините најнови филмови таа не само што игра професорка по уметност, туку и самата ги нанесува боите на огромните платна.

Како реликт од камено доба, комбиниран со хај-тек дизајн - вака изгледа инструментот за чија изработка се чека со години.

Додека привршува светското во кошарка, на игралиштата низ светот скокаат деца кои можеби ќе настапат на некое од идните првенства. Има и такви кои чмаат празни, чекајќи некој да им вдахне живот. Сите тие се инспирација за серија фотографии.

Токму навреме за „најважниот оброк во денот“, текст за еден феномен кој сме го мислеле откако прв пат сме појадувале во хотел. Ние имаме добра причина зошто сега веќе го прескокнуваме - има некоја тага во едвај расонетите луѓе кои во рани зори бутаат пржени јајца и се одлучни во тоа да ви прават осмислен разговор, додека вашето асоцијално јас сè уште не е успиено од дневното, политички коректно „друго".

Концептот за едно од најпознатите дела на Штокхаузен на славниот композитор му дошол на сон. Ама лесно е да сонуваш хеликоптери, оди изнајми ги, стави по еден музичар во нив и организирај цела логистика за пренос на изведбата. И притоа расправај се со поборници за заштита на животната средина, за кои експерименталната музика е „загадување“.

На 22. септември ќе бидат реиздадени првите шест соло албуми на поранешниот Битлс. Комплетот се вика „Џорџ Харисон: 1968-75" и содржи музика од неговите денови под етикетата на славната група, Епл рекордс.

Пред неколку дена излезе долгоочекуваната книга од авторот на нашиот сакан стрип xkcd. Неговиот наслов ја најавува содржината - одговори на сложени прашања кои допираат до с'ржта на човечкото постоење. На пример, што ако секој од нас навистина има само една сродна душа?

God Help the Girl, новиот филм на лидерот на Belle&Sebastian, e виновникот за актуелизирање на една естетика на која оние растени на мрачна психоделија реагираат со благо гадење. Навидум слаткаст, „тви“ е сепак светоглед на меланхоличните, кои одбиваат да пораснат. 

Тоа што младите киснат пред мониторите играјќи компјутерски игри не мора да е толку страшно, ако истовремено индиректно учат и нешто корисно. На пример - странски јазик. Така барем се тешиме кога по стоти пат ја потсетуваме нашата млада генерација конечно да го исклучи тоа Иксбоксот и да напише домашно.

Неодамна се обидовме да почнеме книгопредизвик, кој иако беше инспириран од она што веќе се случуваше на социјалните мрежи, содржеше еден малку поинаков, но суштински детал - не правење списоци на „книги кои ви го смениле животот", туку вистинско читање. Aма...

Шахтите се неправедно предмет на потсмев и дискриминација во однос на другите архитектонски објекти, затоа што покриваат нешто што сакаме да заборавиме дека постои - нашите срања. Но за чудо тие, доколку им се даде шанса, тие можат да бидат и убави! На кого му паднало на памет ваква бизарна идеја? Нормално, на Јапонците.

На крајот од неделата во која првачињата се иницираа во школските клупи, изгледа згодно да се претстави книга - неодамна излезено првенче - која низ деконструкција на овој обред постигнува по малку морничав, но силен ефект.

Финтата на свирење кавери на овој инструмент како да се потроши по успехот на метал-челата на Апокалиптика или на хрватските 2Cellos и нивните обработки на Мајкл Џексон или AC/DC. Но освен што жена на виолончело е многу посекси, Maja Беисер (Maya Beiser) е и повеќе по стариот добар рокенрол.

Ако сте автор чие дело ќе ве надживее, не можете да знаете кој и како ќе ве чита по вашата смрт, и во тоа истовремено има и некаква возбуда и некаква тага. Но што ако отсега знаете дека вашата книга ќе биде прв пат објавена дури по 100 години? Така таа станува „порака во шише“, фрлена во бурните води на времето.