Домаќинот на Quite Interesting, Стивен Фрај, прашува зошто немаат толку забавни жени како гостинки а потоа фрчат лежерни забелешки и одлични спуштања. Крајниот заклучок - 12 поени. Ете како изгледа една добра емисија.

Имате во џеб 5 долари. Видеото ќе ви покаже колку храна може да купите со тие пари во различни земји од светот. Последниот пример сугерира да фаќаме пат за Кина.

Во Саудиска Арабија постои Центар за рехабилитација на терористи. Уапсени членови на Ал Каеда и слични друштвенца со сила се носат во Центарот каде со советувања и вежби треба да дигнат раце од верскиот радикализам. Сликите од условите во центарот, во извесна смисла можат некого да шокираат.

Цел на маратонот: да се стигне до скопскиот плоштад во извесна состојба. Смисла на маратонот: да се покаже дека спортот и алкохолот не одат заедно. А сега за правилата:

Знаеш дека е лошо, знаеш дека не ти треба, знаеш дека ќе ти штети, самото име ти кажува дека е ѓубре... ама ништо од ова не се важи кога ќе треба да се соочиш со него, кога ќе ти се препречи на патот, кога ќе ти фати око. Не е за луѓе што се на пост, освен ако не сакаат да се челичат.

Францускиот социолог Емил Диркем велеше дека општественото зло има позитивна функција; го засилува чувството на заедништво и делење исти морални вредности со другите членови на заедницата. Видеово сега го гледа некој white supremacist, чеченски шошон, муслимански лунатик или ним сличен и си вика: Фак, уште колку работа има.

Песната ја знаете од Еднооки (во неколку интересни варијации), но ова е тоа - оригиналот. Клобуци од Ниш, концерт во Тврдината, 1994-та, праизведба. Закон.

Иако сè во овој спот се врти околу едно јаже (а тоа е, нели, за бесење) и плус е сниман главно околу некои споменици (што???), да пробаме да го одгледаме видеото како што го гледа остатокот од светот. Да, нема да биде лесно.

Целиот феномен со видеата со мачки на интернет се сведува на овој клип. Ако ова видео ви е јасно, тогаш и целата работа ќе ви биде јасна.

За разлика од жените, мажите и не се најлошите критичари на сопствениот изглед. Поточно, мажите и не ни помислуваат дека нешто со нив не е во ред. Истата онаа реклама за Дов, ама со мажи.

Откако ги опушти аеродромските патници, култниот автор на експериментална и амбиентална музика прави терапевтска музика за болници.

"Луѓето кои живеат во големите градови стануват се посвесни дека е подобро да се има убав велосипед отколку автомобил," изјавуваат од Cicli Berlinetta, берлинската компанија создавање убави велосипеди.

Брилијантна реклама, за страшните моторџии и нивната досега успешно криена нежна и мајчинска страна.

Полна сала луѓе собрани за музички настан. Како и секаде во светот, атмосферата кулминира кога се појавува главната ѕвезда на вечерта. Како ретко каде во светот, овде ѕвезда на вечерта не е никој од музичарите на сцената туку некој во публиката. И пред концертот а особено по него, кога добива аплауз дури и од изведувачите. Љубов!

Мајкл Севиџ е конзервативен радио водител кој не може да го поднесе Барак Обама и Демократите, особено по настани како нападот за време на бостонскиот маратон. Чујте како знае да збесне на свои 71 година.

Во 1976-та година, легендарниот класичен гитарист Андре Сеговија, на 84 годишна возраст се враќа во Гранада (Шпанија), местото на своето детство. И во прочуената палата од 14-от век, Алхамбра, отсвирува пар ноти од Бах. Па може ли една старост да помине подобро од тоа?

Во 1989-та неименуваниот Кинез влезе во историјата откако одлучи да застане сред улица и да и пркоси на колоната текнкови кои беа тргнати кон Тиенанмен. Истото ова, со не така слободарска инспирација неодамна не успева во Русија.

Не е било кој Кан туку Џингис Кан, како што за нашиот воин се знае дека не е Емилијано Запата. Не само што е речиси тројно повисок (Џингис 40 метри, Аце 14,5), туку и се влегува во главата на коњот. Фак!

Колгејт решева да го рекламира својот забен конец. Да ви покаже колку грдо може да изгледа без него. И уште нешто.

Доув ангажира професионален цртач на портрети (за полиција и сл), го става позади чаршав и вика девојки кои треба со свои зборови да се опишат себе си, за тој да ги нацрта (без да ги види ни секунда). По ова, тој вика група на луѓе, да ја опишат истата девојка со свои зборови. Вознемирувачки голема самокритичност.

Приказна за девојките од магичната земја Еппдонија. Земја во која сите јадат јогурти, играат, имаат бели заби, блескаво светли домови и во која сите успеваат да ослабат.

* Пуштајте најгласно, како што се пушташе во ЗиЗи.

И самиот автор на текстот во Јутарњи лист за Скопје 2014 ни признава дека досега не доживеал такви реакции за свој текст. А текстот му пројде прилично шизофрено, каков што е и односот на јавноста кон самата тема за која зборува Јурица Павичиќ. Некои медиуми до таа мерка ги засакаа тезите што мртви ладни му одземаа и - уште потстрашно - му подметнуваа зборови на авторот (види тука), а некои медиуми објавија прилично ниски контри во кој се омаловажува Павичиќ (некојси Хрват... небаре авторот на реакцијата е планетарно познат) а критиката се толкува како оркестриран удар врз Владата (види тука). Бидејќи на целокупната домашна јавност досега и беше познат само дел од текстот (објавен во електронското издание), мислиме дека е фино да имате увид во целиот текст, плус изненаденоста на авторот.