Во самракот на 17 јуни 2026 година, Рим доживеа необично културно случување. Точно во 20:47 часот, кога сонцето заоѓало, илјадници жители и посетители на италијанската престолнина истовремено почнале да ја читаат новелата „Бели ноќи“ од Фјодор Достоевски. Настанот, наречен „Тивката бура“ (La Tempesta Silenziosa), бил организиран од италијанскиот писател Алесандро Барико како прослава на тишината, читањето и заедничкото доживување на литературата.
Главното собиралиште бил античкиот стадион на Палатинскиот Рид, каде што Барико ги прочитал првите страници од книгата. Неговиот глас, придружен со специјално создадена звучна композиција, во живо се пренесувал до сите други места низ градот каде што се одржувало читањето, создавајќи чувство дека целиот Рим е поврзан во една голема читателска заедница.
Следните деведесет минути градот бил обвиен во необична тишина. Илјадници луѓе, иако на различни локации, ги читале истите страници со исто темпо. Организаторите ја опишаа оваа тишина не како отсуство на звук, туку како заедничка концентрација и внимание.
Првично биле предвидени шест официјални локации, но поради огромниот интерес бил додаден и седми простор, а иницијативата спонтано се проширила и во библиотеки, книжарници, театри, кина, спортски клубови, кафулиња и приватни домови. Изборот на „Бели ноќи“ не бил случаен. Новелата на Достоевски зборува за осаменоста, соништата и кратките, но длабоки човечки средби во големиот град. Организаторите сметале дека темите на делото совршено се вклопуваат со атмосферата на летниот римски самрак.
Барико објаснил дека целта на настанот била да се понуди одговор на сè поголемата зависност од дигиталните уреди и постојаната расеаност на современиот човек. Наместо телефони и екрани, луѓето биле повикани заеднички да искусат читање, тишина и непосредно присуство.
По завршувањето на тивкото читање, актерката Изабела Рагонезе ги прочитала последните страници од новелата, со што симболично го затворила заедничкото книжевно патување. Потоа следувала музичка програма со диџеј, која требало постепено да ја ослободи енергијата што се создала за време на долгата тишина.
извор
