Обидите митските места да се поврзат со вистинска географија се најочигледни во толкувањата на скитањата на Одисеј, опишани во деветтата до дванаесеттата книга од Одисеја. Многубројни антички автори сметале дека тие се одвивале околу Сицилија и јужна Италија. Така, морските чудовишта Сцила и Харибда биле сместувани во опасниот Месински теснец - тесниот морски премин меѓу североисточна Сицилија и „чизмата“ на Италија.
Но не сите се согласувале со ваквото „мапирање“ на митот. Алексадрискиот научник Ератостен, познат по тоа што со голема точност ја пресметал обиколката на Земјата, силно се спротивставувал на ваквите толкувања. Според него, скитањата на Одисеј и патувањето на Арго требало да се замислуваат далеку од Медитеранот, во оддалечените и непознати океански предели.
Кога античките коментатори зборувале за природни обележја како реки или планини, тие речиси секогаш следеле одреден „список“ на информации: ја наведувале нивната локација, потеклото на името и митовите што се поврзуваат со нив. Една типична таква белешка гласи:
„Калихор [добар хор] е река посветена на Дионис во областа на Хераклеја. Така е наречена затоа што Дионис таму организирал хор [група луѓе што заеднички пеат и танцуваат при религиозен обред].“
Ова систематско бележење на природните обележја потсетува на каталозите што се наоѓаат и на папируси од хеленистичкиот период - времето по смртта на Александар Македонски, кога грчкиот јазик и култура доживеале големо ширење и преобразба. На тие папируси се наведуваат имиња на реки и се поврзуваат со познати народи и места, како оние што се јавуваат во приказната за Аргонаутите.
Сето тоа покажува дека, иако потекнуваат од поезија или од измислено патување, овие места биле замислувани како дел од вистинскиот пејзаж и објаснувани преку митови за нивното потекло. Со нивното постојано препишување и коментирање на маргините на текстовите, митските топографии постепено се вградиле во културната меморија и станале дел од грчкиот идентитет. На тој начин митските патувања не биле само приказни, туку и дел од поширок обид да се разбере светот, да се организира знаењето за просторот и да се зачува културната меморија.
