Фино е понекогаш да се види политичар, па макар и бивш, што чита, а тоа да не е од „идиот". Еве ги книжевните преференци на Медлин Олбрајт. Малку се конзервативни, ама барем жената си е доследна. Плус „Војна и мир“ на ридер? Фраерски, нема што.

Милош Васиќ за ноќната мора на повеќето мажи - феноменот на губење коса, уште познат и како ќелавење. Не се мачкајте со мед, пелин или газија, и ве молиме, никако не се чешлајте на „октопод“.

„Поголемиот мал филмски речник" го дефинира „Полу-задолжителното лирско меѓувреме" или ЗЛМ, како „сцена во која се користи мек фокус и 'слоу моушн', додека во позадина оди песна која има намера да стане хит, а љубовниците се движат низ некаква романтична околина".

10. мај (утре) некој го прогласил за Меѓународен ден на Монти Пајтон статус на Фејсбук. Што и не е лош повод да се потсетиме на нивните урнебесни скечеви, но и на некои навидум споредни работи. Како на пример оваа преписка меѓу Џон Клис и таблоидот Сан, од 1982.

Филозофијата и бизнисот понекогаш се спојуваат на навистина чудни начини. Особено ако сте слаткар, и тоа Грк, кој има продавница на катедрата по филозофија. Како да се ужива во сладолед од јагоди во еден апсурден свет? Како да не ви се распаѓа кремпитата ако сте по Дерида? Просто е - сменете (си) ја филозофијата!

Сигмунд Фројд (роден на 6. мај 1856) во текот на кариерата не бил секогаш на добар глас. Но неговиот сепак преживеал - на единствената снимка направена од новинари на Би-би-си, непосредно пред неговата смрт.

Го знаете она чувство: вторник е и влегувате во градски автобус. Гужва од пензионери, средношколци и домаќинки со ќеси полни млад кромид. 

Додека го пишувам ова фрлам поглед кон моите полици и сфаќам дека ако ги послушам понудениве совети веќе никогаш нема да можам да си лоцирам ниедна книга - сите веќе си имаат најдено место без логика и посебен естетски 'дојам'.

На неколку деца од отприлика 5-7 години, значи пред школото да им ги затапи сетилата и од нив да направи мали уметнички медиокритети, им ја пуштаат Paranoid Android од Рејдиохед. Нивните осврти кон делото се бесценети, и стварно имаат смисла.

Се сеќавате на гилотината, јагнето и гласањето за неговото погубување? Епа јагнето изгледа ќе преживее. Или можеби само го смени егзекуторот.

Ресторан чиј сопственик е Бошњак, каде келнерките се од Србија, а во соседство има хрватски бар, звучи како рецепт за катастрофа. Дури (или особено) ако се вика „Маршалот" и се наоѓа во Квинс. Кенан Требинчевиќ за берберот Џиџи, хрватскиот Колдлеј и бистата на Тито скриена зад шише ракија.

Во очекување на вечерашната „супермесечина" - поклопувањето на полната месечина со најмалото растојание меѓу неа и Земјата во текот на годината, одбравме неколку песни кои можете да си ги слушате дур ве осветлува. 

Гугл Транслејт неодамна објави дека има над 200 милиони корисници месечно. Тоа значи дека тој сега дневно преведува онолку колку што сите човечки преведувачи преведуваат во текот на целата година - милион книги.

Неодамна откриените страници со белешки од славното дело на Сент Егзипери се изложени во аукциската куќа Аркуријал во Париз, каде на 16. мај ќе бидат понудени на лицитација.

Статуата на голиот римски император Трајан кој во рацете држи волк, која неодамна е откриена пред Музејот на националната историја во Букурешт, предизвика лавина негативни реакции.

Не, не е некој Перо. и 'Д' не е кодно име за некој Дерек, Драгољуб или Дончо. Перото е она што пишува со мастило, а 'д' е онаа буквата, во случајов латиница.

Минатата недела Њујоркер ги повика своите читатели преку Твитер да ги наведат зборовите од кои радо би се отарасиле. Победникот (или повеќе, губитникот) е еден навидум сосема невин и прост збор - slacks, или вид широки пантолани.

Ново во серијата „образовни мачиња“ - реплики на познати сликарски дела. Нели се слатки?

Од Јужна Кореја до Непал, од Сингапур до Канада, мапата на светот во домот на Спирос Циунис во Сан Франциско е обележана со 70 знаменца, по едно за секој соработник во проектот - цртаниот филм „Тие, Грците“.

Сценаријата за „Бен Хур" и „Казабланка" се дел од серија која ќе почне да ја издава познатата продуцентска куќа.

Работата го создала човекот, ама и човекот не ѝ останал должен, па направил песни за неа. Зошто баш 9 песни, а не некоја заокружена бројка? Затоа што работата никогаш не завршува: турбините вртат, пресите штракаат, тастатурите горат. Или последново не се рачуна баш ко работа?

Во Хрватска веќе подолго време тече дискусијата околу статусот на писателската и издавачката фела. Особено драстични беа реакциите по објавувањето на намалените буџетски ставки за поддршка на културата за следната година. Оваа на Томиќ е сепак малку поинаква.