Клучното е дека Владата се фокусираше само на отворањето на преговорите, но не и на нивниот тек и завршување.ж

Македонија не обезбедува никакви гаранции за завршувањето на преговорите.

Нема никакви гаранции во предложените документи дека нема да има натамошни бугарски условувања.

Обидот да се скрие протоколот во Преговарачката рамка е провиден.

Историјата станува дел од преговарачката рамка преку внесувањето на упатување на член 12 од Договорот за пријателство и содржината на Протоколот, кој Владата не го објавила.

ЕУ „ги зела предвид“ унилатералните декларации за македонскиот јазик. Бугарија со ова суштествено става „резерва“, на која ќе може да се повика во натамошниот тек на преговорите.

Во новите документи, како ни во претходните, нема ниеден друг елемент на заштита на македонскиот идентитет.

Суштината на бугарските барања е обезбедена преку два влеза и повеќе дополнителни механизми.

Преговарачката рамка е слична како кај другите земји? Не е.

Ова е предлог на француското претседателство, кој се заснова на наша согласност во преговорите што сме ги воделе во Бугарија, односно на нашите досега направени отстапки кои ќе станат „свршен чин“ за другите држави членки.

Последна шанса? ЕУ, во услови на зголемен број кандидати, ставаат акцент на интеграцискиот капацитет на Унијата и не даваат гаранција за пристапување на ниеден од кандидатите.

Нема никаква потреба од брзање. Брзањето на Владата е само со цел да оневозможи аргументирана расправа и набрзина да го усвои предлогот, кој ќе има решавачко влијание врз нашата иднина.

Крајно неодговорно и крајно штетно!