Пакистан тргна во одмазничка акција за неодамнешниот индиски напад на девет локации на нивна територија кој пак Њу Делхи го објасни како реакција на претходно убивање на 25 Индијци и еден Непалец.
Индија објави дека биле нападнати неколку нивни воени бази а Пакистан соопшти дека погодиле повеќе цели во Индија и нејзиниот дел на спорниот Кашмир.
Експлозии биле слушнати во индиските Шринагур и Џаму, населението е повикано да остане дома а воздушниот простор во Пакистан е затворен.
Премиерот Шехбаз Шариф го свикал и националното тело за надзор на нуклеарниот аресенал.
Операцијата на Индија се викаше Синдор (онаа црвена точка на женските чела) а возвратната на Пакистан е наречена Бунјанун марсос (بنيان مرصوص: Непробоен ѕид).
Следејќи некои „дебати“ на социјалните медиуми неодамна, се’ повеќе сум уверен дека се враќаме наназад и стануваме поглупави и понефункционални како општество.
Можеби повеќе не сме Homo sapiens – „мудриот човек“. Ниту пак сме Homo economicus, наводно рационалниот актер во класичната економија. Сè повеќе стануваме Homo idioticus – суштество дефинирано, не од мудрост или логика, туку од емоционални импулси, дезинформации и интелектуална инерција.
Изгледа на социјалните медиуми им се потребни „идиоти“. Затоа станаа нивен расадник. Не гледам проблем во тоа да им дозволиме на „идиотите“ да кажуваат идиотски работи. Друго и не може да очекувате од „идиотот“. Проблемот е што платформите преживуваат со пронаоѓање на највирулентните идиотизми и нивно глобално ширење. Едноставно кажано, благодарение на социјалните медиуми, „идиотите“ сега имаат платформа да ја објават својата глупост пред целиот свет.
СДСМ остро го осуди настапот на српскиот претседател Александар Вучиќ (види овде - н.з), оценувајќи дека неговите изјави претставуваат навредливо и недолично однесување кон заменик-генералната секретарка на НАТО, Радмила Шекеринска.
Партијата вели дека Вучиќ е познат по тоа што ги навредува сите оние кои не ги делат неговите ставови или му пречат.
Вучиќ малициозно нагласил дека ‘оваа жена и луѓето кои доведоа до сецесија’“, па СДМС оценува дека нагласувањето на нејзиниот пол во политички контекст е понижувачко и ирелевантно за аргументите што ги изнесува.
Ваквиот речник не бил само личен напад, туку дел од поширок проблем на деградирање на жените во политиката.
