Пакистан тргна во одмазничка акција за неодамнешниот индиски напад на девет локации на нивна територија кој пак Њу Делхи го објасни како реакција на претходно убивање на 25 Индијци и еден Непалец.
Индија објави дека биле нападнати неколку нивни воени бази а Пакистан соопшти дека погодиле повеќе цели во Индија и нејзиниот дел на спорниот Кашмир.
Експлозии биле слушнати во индиските Шринагур и Џаму, населението е повикано да остане дома а воздушниот простор во Пакистан е затворен.
Премиерот Шехбаз Шариф го свикал и националното тело за надзор на нуклеарниот аресенал.
Операцијата на Индија се викаше Синдор (онаа црвена точка на женските чела) а возвратната на Пакистан е наречена Бунјанун марсос (بنيان مرصوص: Непробоен ѕид).
Излегував од кино, кога слушнав реченица: „Филмов беше срање“. Филмот навистина беше лош, филмска катастрофа, ама никој не рече „катастрофа“: младите луѓе се навикнати да го користат зборот „срање“ за секоја ситуација што не е пријатна. Ако имаат проблем со законот, се степале па дошла полиција, велат „настанаа срања“ (множина).
Повеќемина пријатели ми забележаа дека укажувам само на РАЗЛИКИТЕ, а не и на сличностите меѓу стариот изумрен и новиот прекрасен свет, меѓу светот на мојата и светот на младите генерации. Затоа, во оваа колумна тврдам: ако нешто остана исто и во вчерашниот изумрен и во сегашниот прекрасен нов свет, ако нешто преживеа – тоа е овој збор. „Срање“.
Не само зборот туку и нештата што се означуваат со него. Еден вид константа на световите, без разлика кој владее со нив.
Астронаутите на Артемис II кои сега се наоѓаат поблиску до Месечината отколку до Земјата, се соочуваат со многу овоземен проблем: нужникот не им работи.
Проблемите настанале веднаш по полетувањето а од тогаш тоалетот те работи, те не работи.
Астронаутите пријавиле непријатен мирис а капетанот на посадата уверува дека се добро и дека се тренирани за разни предизвици.
Дописни водоводџии на НАСА претпоставуваат дека мраз ја има заглавено одводната цевка.
