- Службениот јазик во една држава е кохезивниот елемент на општеството, своевидна „лингва франка“, на кој комуницираат и се разбираат сите граѓани во државата, независно од нивниот мајчин јазик. Во Македонија, таквата општествена улога, според Уставот и законите, ја има македонскиот јазик.
- Неодамна, во медиумите беше „откриен“ случајот на новоназначената економската директорка на Клиниката за токсикологија, Бесија Илјази, која според сведоштвото на колегите, воопшто не знае македонски јазик. Преведувачи ѝ се двете секретарки вработени во оваа клиника а таа многу често на работа доаѓа со својот татко, кој постојано е со неа (инаку не е ниту вработен на клиниката).
- Право и обврска на секој граѓанин на Македонија е да го говори македонскиот јазик – и според Уставот, и според стариот закон за македонски јазик и според новиот закон, изгласан пред неколку месеци. Логично е дека основен услов за вработување во државна институција во Македонија, а особено за раководна позиција е познавање на македонскиот јазик, вели Елка Јачева–Улчар, научна советничка при Институтот за македонски јазик „Крсте Мисирков“.
- Во унитарна држава, каква што е Македонија, треба да постои еден службен јазик и други јазици што се употребуваат. Доколку се дерогираат таа кохезивност и службеност на македонскиот јазик, тогаш како држава и општество одиме кон дезинтеграција и се движиме кон оние идеи што како застрашување лебдат во македонскиот политички простор за бинационалност, федерализација, кантонизација… вели професорката Татјана Каракамишева- Јовановска.
- Концентрацијата на богатството кај мала група луѓе во 27 земји од светот го надминала нивото во кое 0,1% од возрасната популација поседуваат повеќе од најсиромашните 80% од жителите.
- Јазот е најдлабок во Русија, а најмалку е изразен во Словачка.
- Македонија според оваа класификација е меѓу земјите со порамномерна распределба на богатството.
- Јужна Африка нуди впечатлив пример за тоа колку можат да бидат трајни овие разлики. Студија што го опфаќа периодот од 1993 до 2017 година покажа дека немало трајно намалување на нееднаквоста во богатството по крајот на апартхејдот.
- Разговорите на администрацијата на Трамп со Русија за крај на војната во Украина се проширија со нафтен договор вреден повеќе милијарди долари, од кој би профитирале деловни луѓе од Блискиот Исток поврзани со двајцата главни американски преговарачи, Стив Виткоф и Џаред Кушнер.
- Договорот се однесува на голем број нафтени полиња, рафинерии и бензински пумпи ширум светот во сопственост на „Лукоил“, една од најголемите руски енергетски компании.
- Откако администрацијата на Трамп лани воведе санкции против „Лукоил“, компанијата реши да го продаде својот имот во странство. Министерството за финансии на САД дисквалификува неколку потенцијални купувачи на „Лукоил“.
- Сега е договорено имотот да биде продаден на група во која учествува инвеститорот Тод Боли, кој донирал 2 милиони долари за политичките цели на претседателот Трамп, на две групи од Блискиот Исток кои соработувале со Кушнер или Виткоф, како и еден огранок на американската влада.
- На средбата со Виткоф и Кушнер во Кремљ на 5 септември, Путин предложил договорот да се реализира „како начин да им се покаже на Русите дека можат да соработуваат со САД“. Виткоф и Кушнер имале директна улога во преговарањето за финансиските услови, за да се обезбеди „значителна авансна исплата и удел за САД во добивката“, пишува Њујорк тајмс.
