Грижењето, или по нашки секирањето, е необична активност за „жанровско" одредување. За оние кои често го прават тоа, работата е сериозна. Но ниту еден психијатар нема да ви каже дека сте патолошки случај само затоа што се грижите, освен ако тоа не преминува во параноја.

Вест којашто го обиколи светот - на 19 и 20 август Лајбах настапува во Пјонгјанг. Во разговорот со Ирена Шентевска од „Време", од кого пренесуваме делови, Лабах зборуваат за ова гостување, за народната музика и за ретроспективната изложба во Модерната галерија во Љубљана, која е во тек.

Неодамна, во саботниот печатен додаток за култура на српска „Политика" (пријател ни ги собира и ни ги дава топтан) излезе долг текст, во две продолженија, посветен на случајот Шломовиќ и неговата славна збирка уметнички дела, во која најинтересниот артефакт е всушност една - тетратка.

Се сеќаваме на него како симпатично русокосо дете со шишки, бел фрак и пресериозно лице, концентрирано на виолината. Сега Стефан е пораснат и доаѓа во Охрид не со Паганини, туку со аргентинско танго.

Начинот на изразување во политиката е значајна вештина, а јазикот со којшто се служат политичарите е многу повеќе од комуникациска алатка. Еден од примерите за тоа е рускиот - според најново истражување современите руски политичари не зборуваат многу поразлично од оние од времето на Сталин.

Вчера, 26.07 се навршија 121 годинa од раѓањето на Олдос Хаксли, авторот на антологиската „Храбриот нов свет" од 1932. По тој повод едно ретко телевизиско интервју со него од 1958, кое не само што во голема мерка е визионерско за тоа како стојат работите во светот денес, туку е и пример за тоа како се прават интервјуа - како вкрстено испрашување, без пардон, и со - цигара во уста!

„Експериментот" со ТЕМ-от воведен во Волос, за кој прв пат слушнавме во 2010, сè уште трае. Интелектуална инспирација на неговите креатори се Аристофан и Џон Ленон. Дали ваквата економија е сепак ограничена на микро-заедници и само на краток рок?

Во пресрет на денешниот концерт на Погорелиќ во Охрид, за разликите во тоа како денес се свират класичните дела, а каков бил нивниот оригинален звук. Кој знае дали некој од големите композитори би си ја препознал својата музика?

Неодамна во „градот на светлината" беше одобрена градбата на првиот облакодер по 42 години. Таканаречената „Кула-триаголник" ќе биде висока 180 метри, а ќе вклучува хотел и деловни простории. Ваквата одлука ги разбранува француските архитектонски кругови на истиот начин како што тоа се случи во 1973, кога беше изградена 210-метарската Тур Монпарнас.

Знаете она кога некоја музика ве погодува физички, како трпки или морници, или како некој да ви удрил тупаница во стомак, ама на убав начин? Сетилните реакции кои ги предизвикува музиката можат да бидат и поекстремни, особено ако таа се слуша во друштво.

Звучи како нешто излезено од „Психо“ на Хичкок, само место ножеви и врескање има гумени боцки и (додека се навикнеш) пак врескање. Ја разбираме еколошката компонента на проектот, ама па не остана веќе место кадешто човек може да биде невознемируван.  

„Били Батгејт“ и „Регтајм“ се само некои од славните романи на овој автор-хроничар на американското минато. Антологиска е и неговата изјава, дека „пишувањето е општествено прифатлива форма на шизофренија“.

Најџел Ричардс од Нов Зеланд е новиот победник на светското франкофонско првенство во Скребл. И ова не е вистинската вест, туку онаа дека тој воопшто не зборува француски.

Teкстов повеќе звучи како нешто што би било соодветно да се објави на „денот на заљубените". Ама за бакнување не ви треба посебен повод, само субјект со кого би си ги допирале усните или триеле носевите, што можеби не е баш бакнеж, но според антрополозите е подеднакво важно „бакнувачко однесување".

Во наше време дали си повеќе за Дизни или за Луни Тјунс беше еднакво на дилемата Битлси или Стоунси. Покрај сите технолошки керефеки кои ги содржат денешните цртани филмови, класиците од двете цртачки студија остануваат токму тоа - антологиски дела, вредни за анализа од повеќе аспекти, од педагошки до културолошки.

Пред 70 години, по поразот на нацистичка Германија, тројцата водачи се сретнаа во Потстдам, близу Берлин. За нив свирел тогаш 19-годишен војник, за кого сега е направен краток документарец.

Режисер на претстава која игра во новоизградена сала од 35 милиони евра во Манчестер бил изнервиран од лошите критики за неговата претстава. Зел секира од театарските реквизити и почнал да мава по ѕидовите и ентериерот. Директорот на институцијата потоа најсмирено му ја испратил сметката.

Тренди е да се инсистира на добрите страни на емоционалната интелигенција, без која ниту најинтелигентиот човек не е комплетен. Но таа може да има и мрачни страни.

Јавните кампањи не мора да бидат ни скапи, ни тупаџиски. Сè што ти треба е актерска трупа и креативна идеја. 

Вуди Ален и Били Боб Тортон не можат да се израдуваат ни на интензивно црвена лубеница, ни на светло сина боја на некој морски залив. Тие се eдни од оние кои се плашат, или барем чувствуваат голема непријатност од која и да е светла или интензивна боја. А за разлика од змии или летање, ова е многу потешко да се одбегне.

Една џуџеста планета знае да инспирира куп уметнички дела - од Реј Бредбери до Бјорк, прослава на нашето буквално и метафорично приближување кон она што ни е далечно и непознато, и оние ретки моменти кога изгледа дека сме дознале нешто ново за него. 

Сте за една „фика“? Од кога не сте биле „форескелт“? Нашата фасцинираност од непреводливите зборови продолжува со избор од такви кои ги користат стереотипно „студените“, нордиски народи. Според зборовиве, нивниот светоглед е прилично весел и хедонистички.

Во пресрет на неговиот настап на Д фестивал во Дојран на 19 јули, една кај нас малку позната приказна за соработка на Ману Чао со психијатриски пациенти, кои и денес ја водат аргентинската радио станица, Радио Луни.

Како да си го сочуваш интегритетот и писателскиот ентузијазам ако си принуден да пишуваш говори за лош политичар, кој освен тоа е и лош човек? Еден кој се обидел да издржи во професијата ги споделува неговите искуства. За жал не е од овие краишта, а баш би сакале да ја чуеме и приказната за нашите пишувачи на говори.