Како што звукот на клик-клак периодично се враќа на скопските улици, така виралните видеа си наоѓаат нови муштерии. Гледаме, деновиве по нет повторно се тркала едно видео во кое дете гине кога трик на неговиот поголем брат завршува лошо. И пак ц'цкање како и тогаш: абре деца, оти така, од играчка плачка, греота, не џабе старите викаат....

Колку пати претходно ќерката пробувала да избега од дома кога мајка ѝ успеала до волку да се навежба?

Супер, супер забавна емисија. Се јадат крилца со различна лутина (на 120.000 сковили почнува зачестено „шит!“ и „факинг хел!“) и патем се коментираат новите фенси јадења, хејтерите, Ремзи ја открива мешавината на својата плескавица, си го мачка газот со лимон... Најголемата грешка ја прави на крај, кога оди да се измоча, со оние прсти со кои ги фаќаше лутите крилца. 

Легендарната Шила (од бандата на Принц) и легендарниот Кoпланд (од Полис) си кажуваат гачки за ритамот, особено фанк ритамот. „Го обликуваш воздухот меѓу ударите,“ вика Копланд. „Важно е да знаеш кога да не удриш“, вика Шила.

Будали едни. Швабите и Французите сега ви увалуваат приказна за Европска Унија, а вие голтате сè што ќе ви кажат. Па имавте вие унија посилна од европската, со своја војска, полиција, банки, домашна храна, бесплатно лекување и школство. Сега ќе добиете нивни банки, нивна војска, нивна храна, а од домашно, ќе изедете само говно.

Писмото со кое Мик Џегер му потврдува на Енди Ворхол дека групата сака тој им го изработи дизајнот на омотот на нивниот албум Sticky Fingers. „Еве ти материјали кои можеш да ги користиш, кажи колку пари сакаш и ако сакаш да ме послушаш, не комплицирај“.

Ако по ништо друго, американскиот фудбал е фасцинантен по тоа како во него е разработен секој детал. Ама баш секој детал.

Американската национална митологија денес го третира Мартин Лутер Кинг како дел од наративот за исклучителноста на американската нација. А неговата борба со капитализмот? А неговите барања за радикална промена на економскиот поредок? Професор од Принстон за тие замаглени делови од животниот ангажман на човекот кој не беше само „црн херој“.

Конечно најдовме видео доказ за тоа тврдење со кое родителите ги плашат своите деца од Драчево до Ѓорче. И навистина имате за што да се секирате, ако вашето дете стигне подалеку во животот. На пример, во бразилски затвор.

Кристина Кузмиќ е Хрватка од Осијек која живее во САД и има еден од најпознатите блогови за родителски совети. Како на убава и популарна жена, во коментари и во пораки ѝ се става секаков џган и олош, главно од оние „јаките ебачи“. Бидејќи игногирањето не секогаш дава резултати, и бидејќи таквите џукели не го заслужуваат раатот на анонимноста, Кристина почнала да го прави она што и ние понекогаш го правиме: ги вади јавно, со слики, со имиња и презимиња. И сега, оние најдосадните почнуваат да ѝ звоцаат: ама приватност, ама немој така... Кристина, само така! 

Во Форум во Инглвуд, ЛА, деновиве се собра жестока екипа за да му оддадат слава и пар почесни акорди на човекот во чиј глас, распослан во четири октави, чудесно се мешаа свила и шмиргла. „I Am The Highway“ се викаше концерот и собравме пар свирки и фотки од него.

Хеликоптерска снимка од еден планинарски дом во Австрија. На Алпите, на 2.136 метри надморска височина. Зимно време.

Човекот по сопствена пресметка има 82 години, а по наша пресметка би било греота ако не истера уште толку, со исто здравје и исто расположение.

Рекламен спот за пиво, кога Словените дознавале кој каде ќе оди. На Хрватите им паѓа да одат на југ а Босанци и Црногорци им фаќаат сеир. 13 века подоцна, Хрватите и Црногорците си држат до зборот. Првите дека ќе останат кај што се, вторите дека не планираат да работат на тој крш. 13 века подоцна, Заев и Димитров се трудат да нè убедат дека нам ни се паднал север.

Инсерт од старата, одлична серија на Би Би Си, „Јас, Клавдиј“, колку да ги заинтересираме луѓето кои не ја гледале (заради младост или бесвест) или пак да го испровоцираме јавниот сервис да ја репризира. Сè што треба да знаете за човечката психопатологија кога е во прашање моќта, сè што треба да знаете за безграничната злоба, лакомост, бруталност и бескрулозност за доаѓање или останување на власт, сè имате таму.

Ќе го науиме и везден ќе си кркориме на него. Со македонскиов и онака сè помалку се рабираме со луѓе.

Една машка жаба (жаб?) цели 10 години живее во присилен целибат пошто го рачунале за последниот жив примерок од неговиот вид. Но, луѓе покренуваат акција, се враќаат во длабоките шуми во Боливија кај што овој бил најден, буричкаат по тоа реките и му наоѓаат женка! Нашле две, само што едната е мала, ама затоа другата е иделна за парење. Ги викаат Ромео и Јулија. Јулија моментално е во карантин за да не донесе некој трипер а Ромео се остри. 10 години! Можете ли да замислите колку допрва ќе му се ококорат тоа очите?

Десетина јунаци со азбестни јазици и титаниумски шкембиња, на натпревар во јадење лути пиперки. Почнуваат со скромни 3.000 сковили (единица за лутина) за двајца од нив да стигнат до пеколни 1,5 милиони сковили. Би било фер награда за нив да е бидè со течен азот.

Оваа година навршува половина век од Алан Форд, стрипот без кој не би требало да помине ни една младост, без разлика во каков медиумски уи технолошки еко-систем живее. Стрип за групата ТНТ која е составена од луѓе кои се составени од мани. Го пишуваше Макс Бункер, го црташе Магнус и веројатно од тоа немаше да испадне ништо посебно ако не преведуваше маестрално разгираниот Ненад Брикси. Тја!

Една споредба вели: да се базираше потребата и корисноста на вакцините на приближно лабава наука како онаа на која се базира потребата и корисноста од органска храна, ќе гледавме како луѓе со вили и мотики бркаат доктори по улица.

Жена се соочува со препрека на патот. Почнува да размислува „out of the box“. И се разбира, наоѓа решение како да ја надмине пречката, и притоа да не мора да наведне глава.

Двајца 17-годишни тинејџери добиваат великодушни 4 минути да завртат еден број на стар аналоген телефон со бројчаник на вртење. Спојлер: нема да успеат! Беспомошно се соочуваат со невидени мистерии: до каде оди петката, а до каде нулата, и како тоа слушалката не е само за рестарт?

Биологот Чарлс Мен потсетува на три факти кои ги знаеме за животот на оваа планета. 1. Популацијата на видовите е регулирана од природната селекција. 2. Одвреме - навреме некој вид знае да избега од ваквата регулатива па да му се случи експлозија на популацијата. 3. Експлозија на популацијата на еден вид никогаш не завршува добро.

Делови од планетава кои редовно се зафатени со сериозни зими имаат развиено напредни методи за справување со истите тие зими. Некогаш методите успеваат, некогаш  само ќе научат како не треба.