Дилетантот обично не е лик за пофалба. Го замислуваме како површен љубопитко, човек што постојано се интересира за нешто ново, но никогаш не навлегува доволно длабоко, ниту се посветува до крај. Во култура што ја слави специјализацијата, стручноста и посветеноста на една избрана професија или страст, дилетантот е речиси предупредувачки пример: некој што не успеал да се определи, да истрае или да стане навистина добар во нешто. Но во ова има и една привлечна слобода, како кога пееш караоке без амбиција да станеш пејач.
