- На 4 септември (петок), во Лабораториум, публиката во Скопје за прв пат ќе има можност да ги слушне во живо Дима Мидборн и Интурист – два проекти кои во моментов гравитираат околу современата белградска музичка сцена и се наоѓаат на балканска турнеа. Локална поддршка на настанот е Леа Карине, нов скопски бенд чиј деби албум веќе привлекува внимание и надвор од локалните рамки.
- Дима Мидборн е авангарден рок проект на музичар и продуцент базиран во Белград, чиј пристап кон музиката се темели на минимализам – бас, глас, ритам и импровизација. Звукот црпи инспирација од њујоршкиот њу вејв, арт рок и минималистичкиот поп. Во април оваа година го објави својот најнов албум, „Случај“.
- Заедно со него настапува и Интурист, музичкото алтер его на Евгениј Горбунов, продуцент, мултиинструменталист и автор чиј пристап кон музиката постојано ги поместува нејзините граници. Неговиот звук се движи низ широк спектар од авант-рок, пост-панк, њу вејв, фри џез до експериментална електроника, споени преку импровизација, хумор и интерес за апсурдот на секојдневието.
- На 78-годишна возраст почина хрватскиот писател, драматург, прозен автор и публицист Слободан Шнајдер. „Шац“ како што го нарекуваа блиските беше најпознат по драмата „Хрватски Фауст“, премиерно изведена во ХНК Сплит во 1982 година, во режија на Дино Радоевиќ. Во неа критички се занимаваше со контроверзните страни на хрватската историја од Втората светска војна. Во 1982 неа во ЈДП ја постави и Слободан Унковски.
- Покрај драматургијата, Шнајдер остави значаен прозен опус, во кој особено место има наградуваниот и преведуван роман „Доба на месинг“ (2016), посветен на судбината на фолксдојчерите.
- Како автор со јасно изразени левичарски позиции, беше активен и како колумнист и општествен коментатор. Последните години ги помина на островот Дрвеник кај Трогир.
- На 97 години почина Јајои Кусама, една од најпрепознатливите и најнеобични уметници на денешницата. Кусама починала на 14 август во болница во Токио, а веста за нејзината смрт беше објавена дури денес. Нејзиниот свет беше составен од точки, мрежи, огледала и бесконечни повторувања – но зад таа ведра, речиси детска визуелност стоеше сложена и често болна лична приказна. Уште од детството доживувала халуцинации, а уметноста за неа станала начин да го претвори она што го гледа и чувствува во нешто со кое може да живее.
- Во 1957 година заминала во Њујорк, каде се пробивала во суровиот и доминантно машки уметнички свет. Таму ги создала своите „Бесконечни мрежи“, перформанси и првите огледални простории. Подоцна, по враќањето во Јапонија, доброволно живеела во психијатриска болница, додека во ателјето во близина продолжила да слика.
- Децении подоцна, уметницата која некогаш била на маргините стана светска суперѕвезда. Нејзините „Бесконечни огледални соби“ ги претворија музеите во лавиринти од светлина и бескрајни одрази, а црвените точки и тиквите станаа нејзин визуелен потпис. Кусама изложуваше во најголемите светски музеи, добиваше престижни признанија и дури создаде сопствен музеј во Токио.
