За родител има нешто релаксирачко во сознанието дека детето најверојатно нема да му стане Нобеловец, пошто може да престане да го напнува непотребно. Ама, не сите родители имаат таква среќа. Чујте го „експозето“ на малиот а после и мајката, по што некои работи ќе ви станат појасни. Да ги прашаме нешто вакво оние нашине, „обичнине“, по дома, за момент бледо ќе те погледаат и ќе продолжат со скролање на мобилен.

Човек може да се прашува што стои зад оние монтирани насмевки и среќни врски на познатите фаци кога се сликаат по црвени килими за да бидат објавувани по жолти печати. Некогаш па и не мора да се прашува. На Златните глобуси се сликаа Џон Красински и Емили Блант кои се во брак 16 години. На многумина им се слушна како тој насмеан, низ заби ѝ вика: „Едвај чекам да се разведеме, озбилно“.  

Стара жена со поодмината деменција, ја прашуваат дали знае кој е претседател на Америка. Појма нема жената. Потоа ѝ помагаат, па и ја кажуваат првата буква од презимето на актуелниот прв човек на државата. Јок, статива. На крај ѝ кажуваат дека претседател на САД е Џозеф Бајден. Тука сме. 

Никој не очекува 34-годишната Бри Ларсон  на црвениот килим на Златните глобуси да се расплаче за децата од Појасот Газа или војниците на украинскиот фронт, ама па до толку да се раскравиш затоа што покрај тебе ќе помине Џенифер Лопез?? „Ќе се расплачам. Не можам да се справам со Џеј Ло!“, крикна Бри по што следуваше стандардното „Ти мене војвотке, јас тебе сердарке“. Овие од Холивуд џабе одат по психијатри.

Видовме кој победи, го видовме она дрво од водител Џо Кој (ах, Џервејс, Џервејс), како беа дотерани, разбравме дека Розамунд Пајк носеше онакво затоа што се учукала на скијање... Сиот тој крем и неизбежниот„крем“ потоа завршуваат на гала афтер партија на кои се цункаат од далеку за да не се размачкаат, се преодушевуваат кога ќе се видат, се прават фанови едни на други.... Не и Пол Џијамати.

Тепачки и нереди меѓу њујоршката полиција и богобојазни Евреи откако властите дојдоа со камиони- мешалици за да ги пополнат со цемент неодамна откриените тајни тунели кои водат во синагогата. Се претпоставува дека тунелите биле ископани за време на пандемијата, кога верските објекти беа затворени  а овие сакале да се избањаат во миква, ритуално капење за прочистување на душата. Бог да чува.

Французинки спремни за искачанка, дополнително се спремаат за да можат вечерно време безбедно да пројдат по улиците на либералната Франција без некому да му дадат оправдание дека го испровоцирале со својот дрес код.

Саркастична,  речиси забавна пародија на она што изрелските доселеници го прават со домовите во кои со генерации живеат Палестинци, во име на наводното право да се живее на вековните територии на своите предци. Елем, во рандом англиски дом чука Римјанка со неприкосновени историски права. Вистинска Римјанка, Јупетаријанка. 

Како што на крштевка на бебе, поп од кумот бара да каже дека се откаже од сатаната, така доктрината на новата „прогресивна“ религија бара човек да ја докаже правоверноста со тоа што ќе изрецитира дека го осудува расизмот на белците. Ако, на пример, каже дека го осудува расизмот на белците АМА и секој друг расизам, повторно им е сомнителен. Вивек Рамасвами не е белец ама не паѓа на такви глупи финти. 

Бел ориз или интегрален ориз? Интегрален, нормално! - ќе каже некој нов и неферментиран нутриоционист пошто има читано „за влакната“. А дека има 80 пати повеќе арсен, веројатно нема да спомне. „Секоја култура која јаде ориз, го лупи оризот, освен ако сте сиромашни да го лупите,“ гласи репликата. Значи, од интегрално, само интегрално прасе: сосе мрсното и сосе крцкавата коричка.

Човеков педантно и зналачки изгради мини брана, покажувајќи ги сите основни чекори и операции потребни за еден таков објект. Сега кога е јасно дека Чебрен нема да го градат Грци ( и тоа поради нив а не поради нас, иако овдешните власти грчевито ја бранеа нивната понуда), ќе треба да се засукаат ракави, за, како што вика професор Димитров, оваа генерација сепак нешто да остави за оние следните.

Канцерот што нас одвнатре нè јаде и ги урнисува сите можни професионални стандарди и лични квалитети и заслуги а се вика Рамковен договор и од него изведените етнички квоти (кои веднаш се преведуваат во партиски квоти), тоа на Запад во последно време се прави во име на прогресивноста и диверзитетот. Глупичко е кога таа малигна идеологија ќе влезе во Холивуд, ама страшно е кога ќе влезе во пилотската кабина.  

На дечкото му беше укината можноста за помилување и условна, по што одлучи дополнително, ама барем филмски, да се дозакопа во казнено-поправниот систем на САД.

Пазете го вие овој досетлив мангуп. Се вика Адам Кругер и е главен метео човек во една хјустонска телевизија. Пошто тој метеоролошки јазик е ужасно сувопарен (се очекува влажен северен бран, сончево до местимично облачно, сообраќајот се одвива по суви коловози...), Адам ги прошарува своите извештаи со познати стихови од познати песни. И мнооогу добро тоа го пакува.

Со етикета „BREAKING!“, ова видео од тоа како руски бомби и проектили бескрупулозно паѓаат по рандом цели низ цивилен Киев, се ширеше со брзина на омикрон по глобалните мрежи, проследено со содветно грозење од ужасната Москва. Сè додека некој не напиша: „Дечки, ова не е Русија - Киев 2023 година, ова е кога Американците го гранатираа Багдад во 2003 година“. Е, добро онда, ништо.

Скроламе по листата и едно-две викаме: да бее, и тој... да бее, и таа... Многу музика отиде во 2023. Џеф Бек, Дејвид Крозби, Том Верлеин, Вејн Шортер, Руичи Сакамото, Хари Белафонте, Тина Тарнер, Аструд Жилберто, Тони Бенет, Шинед О Конор, Сиксто, Роби Робертсон, Шејн.... Да послушаме уште малку некои од нив, пред да ги надвика секојдневниот саундтрак од Десингерица и Теа Таировиќ.

На американската елита ѝм тече по ногавици од објавувањето на имињата поврзани со озлогласениот Епстин и неговиот педофилски ланец за сексуални услуги. Право време да се потсетиме и да станат појасни киселите насмевки на холивудскиот крем кога Џервеис им го спомна Епстин и патем ги ребреше дека некои од нив имаат поминато помалку време на школски клупи од Грета Тунберг.

Во сторијата „Анатомија на еден виц“, на пример на махерот Луи Сикеј е објаснета структурата на една заебанција и елементите кои треба да ги поседува (премиса, акцент, контра...) за да се дојде до завршниот удар. Шапел (кого повеќе го почитуваме од што ни е смешен) многу добро го знае сето тоа и почнува да раскажува случка со Џим Кери, за да изгради заебанција која нема врска со Џим Кери.

Само во 2017-та, во крипто-стартапи се инвестирале скоро 5 милијарди долари. Подоцна се покажа дека 78% од нив биле гола измама. Една таква мрсна дубара раскажува нов (и добар) документарец на Нетфликс, со наслов „Bittconned“. Биле ангажирани двајца наши девелопери, Мартин  и Филип. „Некои мислат дека сум генијалец,“ се зеза еден од нив. Ќе мислевме и ние, ако успеаја да наплатат. 

Вработени во грчка болница беа доволно баксуз некој да ги сними како играат на жива музика сред болничкиот ходник. За да биде уште полошо во еден момент покрај нив туркаат пациент на лежалка. Во своја одбрана од болницата објаснуваат дека секоја година имаат таква прослава, па никогаш не било проблем.

Дисклејмер, ќе треба да жртвувате некој ден од одмор, ама па комплет се исплати за да ја врзете серијата. Плус, ако биде прописна пролет, многу подобро ќе ви дојде отколку да ги чувате тие денови за тоа пеколот во јули / август. Ако е на српски истите параметри важат и кај нас.

Да, ја испофливме онаа празнична реклама со дедото кој на стари години реши да почне да вежба (види: Божиќна реклама на денот) и тоа и натаму стои и добра е рекламата. Ама кога ќе наидеш на уште подирљива и поемотивна божиќна порака, и пак со дедо, редно е и тоа да се признае.  

Грем Нортон има импресивна листа на славни личности кои биле кај него, кој од кој поталентиран, кој од кој позабавен (омилен ни е Греј Дејвис, види овде). Ако му тешко да одвои кој бил најзабавен, нема проблем да го одбере најдосадниот. Никој друг туку Роберт Де Ниро. Стариот знаел да раскажува долго а потоа да се праша: Зошто уопште ви го кажувам ова?Ама затоа знае да ја сврти приказната накај она што го чеша - Доналд Трамп.

Постои една занимлива анегдота поврзана со професорот Владета Јеротиќ. Еднаш професорот седел со пријатели во ресторан кога му пришол некој дечко, му се претставил и рекол дека тој на професорот Јеротиќ многу му должи затоа што неговите книги му имаат помогнато во животот, па би сакал да ги части пијачка и на тој начин да му се заблагодари.