Меѓу милијардите часови видео материјал собрани на Јутјуб е и еден дечко (не се гледа на камера, ама во оваа професија секогаш е дечко, никако да дојде на ред некој да се побуни за еднаква родова застапеност во оваа индустрија) животно посветен на одзатнување шахти низ Америка. И како му оди? Со шахтите одлично, со Јутјуб исто не е лошо па видеата му собираат по стотици илајди прегледи.

Италијанки послужени со полуподготвена / замрзната паста. Најдоброто што можеа да го кажат за целото искуство: Можеби на Американци ќе им се допаѓа.

Малнар собира респектибилен панел интелектуалци и воведен збор му дава на Јаран, за тој да го објасни потеклото на Први Мај и да ни открие кој тоа бил најголем работник на сите времиња. Јебеш му матер ако Ноќна мора не се најбесценетата оаза на нормалност во овие шугави времиња.

Она кога во дебатна емисија ќе фатат да се инаетат кој да го каже последниот збор на некоја тема? Е, тоа.

Се разбира, чест е на секој свештеник да ја каже радосната вест за исусовото воскресение ама кај овој, за да ја склопиш веста, треба по еден слог од секој истрчан круг да му фаќаш.

Најважно е кога ќе сфатиш дека наследството од родителите штотуку ти се преполовило.

Мрежа компјутери со вештачка интелигенција хранеле со кантри хитови и онда, од сето она што го научила, машината извадила своја песна (отсвирена и отпеана од луѓе). Насловот на вештачко- интелигентниот кантри хит е ‘You Can’t Take My Door’ што е само мал увид во „генијалноста“ на целиот текст.

“На мајка ми ништо не и беше јасно. Таа беше како некој што е збунет зошто пингвините не можат да летаат - па нели имаат две крила како сите други птици, зошто само да не ги фрлиме од авион?“

Додуша овој Шиме е доста наклонет кон геноцид и веројатно локалците попрво би он да не се врати, ама кога веќе е дојден ред е да го пречекаат како што треба.

Стварно не знаеме како, ама видеово од почетокот на продажбата на влезници во кино во Бангладеш многу објаснува.

Човек влегува во трамвај (во Моленбенк, Белгија) и на луѓето им кажува дека на следната станица ги чека инспекција која проверува кој се вози без карта. Има ли такви во цивилизирана Белгија?

Во 22:40 на 30-ти април 1945, 23-годишниот Рахимжан Кошкарбаев за прв пат во Втората светска војна го поставува советското знаме во круната на статуата на Германија на Рајхстагот, но бидејќи е премногу доцна и темно за фотографирање настанот не е овековечен. Веќе следното утро знамето е извадено од германските сили кои се уште даваат отпор. Фотографијата што сите ја знаеме е направена два дена подоцна, на 2 мај.

Дури после ова децата нема да сакаат да ви одат пешки до школо.

Дури после ова децата нема да сакаат да ви одат пешки до школо.

Ги памтите оние неговите бодигарди кои трчаат околу кола кога тој се вози? Ок, ама тој некогаш се вози и со воз. Душа мила, ризик јак, колко можеш, ќе пребришеш тоа рачките.

Забезекнат, новинарот на Би-би-си објаснува: додека ние ги снимавме од блиску, формите што тие ги правеа можеа да бидат видени и од сателит. Ништо ЦГИ, ефекти, фори, чисто кинески масовна демонстрација на кунг-фу.

Графички приказ на заработката на филмските франшизи во период од 20 години. Актуелниот победник се појавува дури некаде на половина пат.

После изборите, ова некому ќе се види како многу корисна техника.

Од големите порази секогаш се учи нешто, а знаат добро да влијаат на карактер, ужасни се тоа секојдневните ситници што педантно ги шмирглаат твоите нерви.

Ваква пракса може да се развие само во земја со многу камионети и многу Американци, и многу е важно овие вториве да се упорни наспроти сите препреки што би ги поставил здравиот разум.

Како што нашата пливачка хероина немаше да успее без бодрењата на верниот Петко („Не можам, Петко, не можам“) така и овој руски маратонец немаше да стигне до целта да не беа советите и упатствата на неговата пожртвувана сопруга, која во ниеден момент не ја губи надежта во својот јунак.

Изгледа како некаков симулатор на кој се учи да се управува со багер. Само што е нешто посериозно: багерист од Германија вистински копа и работи на вистинска локација во Јужна Кореја. Ќе биде интересно кога нечија бавча во Вајоминг ќе биде уништена затоа што на багеристот од Лаос не му бил денот. Глобализација, јеби га.

На 3-ти април 1921 неколку новинари одат да го пречекаат и интервјуираат непознатиот научник по име Алберт Ајнштајн. Кога доаѓаат на пристаништето каде што треба да пристигне бродот на Ајнштајн тие се пресретнати од толпа од илјадници луѓе кои извикуваат пофални слогани. Изненадени од популарноста, и шармирани од неговиот карактер, сторијата за пристигнувањето на Ајнштајн стига до насловните страници на големите весници. И сето ова по грешка.