Off Café › Набрзинка

Загубената уметност на бивање инвентар во кафич

14 August 2026

На Есквајер се појави еден шармантен текст, за едно добро што го губиме - да одиш каде што те знаат, а тие околу тебе навидум да немаат врска со тебе. А имаат, паметиме многу добро.
„Во Гертруд запознав група на луѓе што може никогаш не би ги видел надвор од ѕидовите на ресторанот. Заедница во најбазична смисла - не е дома, не е работа и не мора да значи дека е приватна, но е искуство што радо го бирам. Во време кога постојано, можеби потсвесно сами го бираме нашиот светоглед и алгоритам во хипер-персонализирани меури, да запознаеш некој што не е на твоја возраст, што не плаќа исти даноци како тебе, што не живее во истиот дел од интернетот како тебе - тоа ни е потребно сега повеќе од кога и да е.“
Дали онлајн резервациите, хајпот на социјалните мрежи, долгите редици и апликациите за испорака на храна отсекогаш до толку нè изолирале едни од други?

извор

Им поминува ли модата на ултра-скапите чанти?

28 September 2026

Авторката Кејт Листер остро ја критикува чантата Биркин на Ермес како еден од најекстремните симболи на раскош и економска нееднаквост. Вели, чантите чинат десетици илјади фунти, а ретките примероци и стотици илјади, а нивната огромна цена не е оправдана со функционалноста, туку со престижот и желбата да се покаже богатство.
Мета на критика е и културата околу сето тоа, промовирана од славни личности, инфлуенсери и ултрабогати луѓе. Според неа, апсурдот не е само во тоа што една чанта може да чини повеќе од годишната плата на медицинска сестра, туку и во фактот што ваквото расфрлање со богатството се слави како статус и успех, наместо да предизвикува непријатност во време кога многу луѓе живеат во сиромаштија.
Смета дека Биркин можеби го губи статусот на престижен предмет бидејќи станала премногу присутна во културата на славните и почнала да се смета за кич. Посакува свет во кој луѓето ќе се гордеат со огромни донации каде што се потребни, не со фотографии каде што држат луксузни чанти.

извор

Изводливо ли е човек кај нас да си се повлече во село?

28 September 2026

Авторот Бен Коб, по години поминати во Лондон како уредник и писател, во 2024 година со сопругата се преселил во Котсволдс, иако првично нивната стара куќа од 1605 година требало да биде само викендичка. Реновирањето било многу поскапо и покомплицирано од очекуваното, но тие успеале да го зачуваат карактерот на историскиот дом, со антиквитети, стари ткаенини, тапети и внимателно избрани бои.
Најголемото изненадување бил новиот живот во малата заедница. Наместо очекуваната изолација и мир, Коб и сопругата стекнале нови пријатели и откриле дека селото има богат социјален живот, со вечери, коктели, отворања на ресторани и дури и повремени забави во штала. Токму преку новите познанства се родила и идејата за негова нова машка модна колекција инспирирана од животот во Котсволдс.
По две години, Коб вели дека преселбата целосно му го променила животот. Почнал да се занимава со градинарство и пилатес, пронашол чувство на смиреност што долго му недостигало и, парадоксално, почнал уште повеќе да го цени Лондон.

извор