Off Café › Набрзинка

Загубената уметност на бивање инвентар во кафич

14 August 2026

На Есквајер се појави еден шармантен текст, за едно добро што го губиме - да одиш каде што те знаат, а тие околу тебе навидум да немаат врска со тебе. А имаат, паметиме многу добро.
„Во Гертруд запознав група на луѓе што може никогаш не би ги видел надвор од ѕидовите на ресторанот. Заедница во најбазична смисла - не е дома, не е работа и не мора да значи дека е приватна, но е искуство што радо го бирам. Во време кога постојано, можеби потсвесно сами го бираме нашиот светоглед и алгоритам во хипер-персонализирани меури, да запознаеш некој што не е на твоја возраст, што не плаќа исти даноци како тебе, што не живее во истиот дел од интернетот како тебе - тоа ни е потребно сега повеќе од кога и да е.“
Дали онлајн резервациите, хајпот на социјалните мрежи, долгите редици и апликациите за испорака на храна отсекогаш до толку нè изолирале едни од други?

извор

Во одбрана на бесот на Кери Вајт

13 October 2026

Имаме современо читање на тинејџерската суровост: Новата адаптација на Кери на Мајк Фланаган го пренесува класичниот хорор-роман на Стивен Кинг во дигиталната ера, во која малтретирањето не завршува кога ќе ѕвони, туку продолжува на социјалните мрежи, каде понижувањето може бескрајно да се споделува и повторува.
Серијата ја истакнува противречноста меѓу строгите безбедносни мерки во училиштата и недоволната реакција на малтретирањето, онлајн вознемирувањето и сексуалната злоупотреба. Отвора и прашања за опасностите со кои се соочуваат младите во сè понепријателската дигитална средина.
Фланаган ја нагласува важноста на добрината, но авторката на текстот смета дека Кери зборува и за оправданоста на женскиот гнев по долгогодишно малтретирање и злоупотреба. Наместо постојано да простуваат, да молчат и да се приспособуваат, жените, вели, треба да можат отворено да зборуваат, да му се спротивстават на сексизмот и да одбијат да ја прифаќаат суровоста како нешто нормално.

извор

Им поминува ли модата на ултра-скапите чанти?

28 September 2026

Авторката Кејт Листер остро ја критикува чантата Биркин на Ермес како еден од најекстремните симболи на раскош и економска нееднаквост. Вели, чантите чинат десетици илјади фунти, а ретките примероци и стотици илјади, а нивната огромна цена не е оправдана со функционалноста, туку со престижот и желбата да се покаже богатство.
Мета на критика е и културата околу сето тоа, промовирана од славни личности, инфлуенсери и ултрабогати луѓе. Според неа, апсурдот не е само во тоа што една чанта може да чини повеќе од годишната плата на медицинска сестра, туку и во фактот што ваквото расфрлање со богатството се слави како статус и успех, наместо да предизвикува непријатност во време кога многу луѓе живеат во сиромаштија.
Смета дека Биркин можеби го губи статусот на престижен предмет бидејќи станала премногу присутна во културата на славните и почнала да се смета за кич. Посакува свет во кој луѓето ќе се гордеат со огромни донации каде што се потребни, не со фотографии каде што држат луксузни чанти.

извор