Фон Деникен стекна светска слава во 1968 година со книгата „Кочиите на боговите?“, која стана култен бестселер и задолжително четиво во многу домашни библиотеки од 1970-тите. Во неа тој тврдеше дека низа археолошки и митолошки феномени - од пирамидите во Гиза, преку мистериозните геоглифи (линии во пустинскиот песок) во Наска во Перу, до библиски и епски текстови - не можат да се објаснат без претпоставка за напредна вонземска интервенција во далечното минато.
Во текот на животот, фон Деникен објави уште 43 книги на истата тема, продадени во повеќе од 60 милиони примероци. И покрај острите критики од археолози, историчари и научници, тој никогаш не се откажа од своите убедувања. Напротив, со извесна интелектуална искреност често признаваше дека нема „материјален доказ“, туку дека неговата аргументација се темели на индиции, паралели и толкувања на древни текстови.
Особено парадоксален аспект на неговата мисла беше тоа што, и покрај радикалната редефиниција на религиозните наративи, фон Деникен остана верник. Тој не се сметаше за атеист, туку за човек кој верува во Бог — иако, како што самиот велеше, „нема поим што точно е Бог“. За него, религиите не беа измама, туку човечки одговор на средби со суштества чие технолошко знаење било погрешно интерпретирано како божествено.
Неговото влијание далеку ја надмина книжевната сцена. Идеите на фон Деникен оставија силна трага во поп-културата, од документарни серии за НЛО, преку „Индијана Џонс“, до стриповите и филмовите на Марвел. Иако самиот често не беше свесен за конкретните референци, неговата визија за древни вонземјани како тивки архитекти на човечката цивилизација стана дел од колективната имагинација.
Секако, неговата кариера не помина без црни петна. Покрај жестоките научни критики — меѓу кои и саркастичната забелешка на Карл Саган дека фон Деникен „речиси ништо не разбира, па затоа гледа вонземјани насекаде“ — тој беше и правно гонет во 1960-тите за финансиски измами, што трајно ја наруши неговата репутација во академските кругови. Самиот до крај тврдеше дека бил жртва на неправеден прогон.
И покрај огромниот комерцијален успех, фон Деникен никогаш не живееше раскошно. Често истакнуваше дека не се збогатил, дека живеел скромно во дрвена куќа во швајцарските Алпи со сопругата со која бил во брак повеќе од шест децении, и дека парите „доаѓале и си оделе“.
До последните години од животот, тој остана убеден дека доказите за вонземско присуство еден ден ќе се појават — било преку откривање на автентичен артефакт, било преку јавно појавување на самите вонземјани. Сепак, со возраста, признаваше дека веројатно нема да доживее таков момент.
Со смртта на Ерих фон Деникен, заминува една фигура што стоеше на раскрсницата меѓу верата, фантазијата, поп-културата и псевдонауката. Без разлика дали се чита како визионер, манипулатор или културен симптом на Студената војна и вселенската трка, неговото влијание врз начинот на кој милиони луѓе размислуваа за минатото и за можноста дека не сме сами во универзумот останува неспорно.
