Компанијата Сони соопшти дека од 2028 година повеќе нема да произведува физички изданија за Плејстејшн, со што практично ќе заврши една ера што траеше повеќе од три децении. Најавата дојде само неколку дена откако компанијата призна дека поради истек на лиценци ќе отстрани околу 550 филмови од дигиталните библиотеки на корисниците, потсетувајќи дека купувањето дигитална содржина не секогаш значи и трајно сопствеништво.
Реакциите на интернет беа бурни. На социјалните мрежи се појавија бројни критики и сатирични објави, а некои познати брендови дури се пошегуваа дека и тие ќе преминат на „само дигитални“ производи. Сони, пак, не даде дополнителни објаснувања во деновите по објавата.
Од деловен аспект, ваквата одлука има логика. Денес околу 80 проценти се купуваат дигитално, што значително ги намалува потребите за производство, транспорт и дистрибуција на дискови. Воедно, целосно дигиталната платформа ѝ овозможува на компанијата сама да ги контролира цените преку Плејстејшн стор.
Сепак, за корисниците тоа значи помал избор. Ќе исчезне можноста игрите да се купуваат поевтино во продавници, да се позајмуваат меѓу пријатели или да се набавуваат половни. Иако Сони организира дигитални попусти, цените на постарите наслови често остануваат високи, а компанијата веќе се соочува и со тужби поврзани со монополската позиција на својата дигитална продавница.
Особено погодени ќе бидат најпосветените фанови и колекционери, кои не само што купуваат игри, туку активно придонесуваат за гејмерската заедница, создаваат содржини и ги промовираат омилените наслови. Аналитичарите одамна предупредуваат дека токму овие „суперфанови“ се клучен двигател на индустријата, бидејќи нивната вредност не се мери само преку потрошените пари, туку и преку нивното влијание врз останатите играчи.
Критичарите сметаат дека Сони со оваа одлука се оддалечува од својата традиционална улога на компанија која ги третира видеоигрите и како културен медиум. Во минатото Плејстејшн беше препознатлив не само по игрите, туку и по тоа што служеше како CD, DVD и Blu-ray плеер, а физичките изданија беа важен дел од тоа искуство.
Во време кога младите повторно покажуваат интерес за винил-плочи, касети и DVD-филмови, многумина сметаат дека целосното напуштање на физичките игри е чекор во спротивна насока. За бројни гејмери, кутиите на полиците имаат емотивна и колекционерска вредност што не може да ја замени дигиталната библиотека. Затоа дел од јавноста предупредува дека исчезнувањето на дисковите нема да значи само промена на носачот на игрите, туку и губење на важен дел од културата на видеоигрите.
