Доцниот „Исаијас“, кој удри на 9 октомври, ја разби можноста 2026 да биде една од ретките години во која ниту еден циклон во Атлантикот не ги исполнил критериумите да биде оквалификуван како ураган.
Но иако овој редок феномен е исто толку климатски екстремен како и сезоните со рекорден број урагани, мејнстрим медиумите не ја лоцираат одговорноста кај луѓето. Единствената разлика со претходните екстремни сезони е што последиците не се катастрофални.
ББЦ ја префрли „вината“ врз Ел Нињо – циклусот на загревање на површината на Пацификот. Овој транспортер на топлина од Тихиот Океан низ целиот свет може да ја намали острината на ветерот и да го потисне создавањето на тропските бури. Такво објаснување немаше во 2023 година, кога се случи уште еден силен Ел Нињо во долга сезона на седум уништувачки и уште три големи урагани. Во тоа време медиумите водени од наративи беа преполни со докази за антропогени причини за невремето.
Ураганите се последица на комплексна активност во хаотична, нелинеарна и немерлива атмосфера. Всушност, постојаната сугестија дека климатските промени предизвикани од човекот ќе доведат до посурови тропски урагани не е потврдена од научни податоци.
Оставајќи го настрана фактот дека ураганите по број и сила покажаа малку забележливи промени најмалку еден век, спорна е идејата дека потоплите океански води предизвикани од повисоките нивоа на јаглерод диоксид во атмосферата ги поттикнуваат бурите.
Во 2023 година, во тропскиот дел на Атлантикот беа забележани рекордни површински температури, но моќниот феномен Ел Нињо немаше значително влијание врз големиот број бури. Температурите на океанот оваа година беа малку пониски, но сепак останаа на третото највисоко ниво досега забележано.
Иако ваквите природни објаснувања се добредојдени, тие чудно отсуствуваат од повеќето мејнстрим пораки за климата. Во 2018 година, Оливер Милман од „Гардијан“ ни го даде стандардниот климатски пад за екстремните бури кога објави: „Врнежите од урагани би можеле да се зголемат за една третина, а брзината на ветерот да се зголеми до 25 јазли ако продолжи глобалното затоплување“, пишува Крис Морисон во DailySceptic.
Кај главните медиуми речиси и да нема интерес за Големиот корален гребен – најголемиот корален екосистем во светот – кој бележи рекорден раст во текот на пет години. Ниту за тоа што глобалните површини што изгореа во сезоната на пожари до февруари 2026 година се намалени за 18% во однос на 20-годишниот просек. Ледената покривка на Гренланд оваа година е стабилна, можеби и со мало зголемување.
Природното објаснување е дека северниот летен тек во 2026 година одржувал висок притисок над Велика Британија и Европа, а целиот дожд предизвикан од нискиот притисок се чини дека паднал како снег за време на постудената сезона на Гренланд. Покрај тоа, во игра се и цикличните фактори, бидејќи топењето на мразот во Гренланд се намалува веќе неколку години.
Ова сигурно добра вест за сите освен можеби за производителите што продаваат опрема за нуркање за сите оние внуци кои ќе бидат под вода до крајот на векот, пишува Морисон.
