Уште една од неброените дебати околу брегзит на британските телевизии, со таа разлика што овој пат една од анти-брегзит активистките (инаку академик на Кембриџ, а и феминистка) решава на дебата да дојде топлес, за луѓе да почнат да обрнуваат внимание на она што го зборува. Жената добива поддршка.

Што ве знаеме што за Валентајн сте добиле од вашата драга. Затоа, може ќе ви притреба ова упатство.

Да ви покажеме неколку портрети од луѓе кои не постојат туку нивниот лик е софтверски генериран од StyleGEN-от на NVidia. Допрва ќе гледаме збунки и дубари.

Процедурата се одвива на мобилен и не треба ништо да закачуваш или пипаш на тротинетот, туку само да го начекаш како стои на семафор на десетина секунди. За едни ќе бидеш говедо што си му го исклучил тротинетот на некој непознат човек, за други ќе бидеш херој што си спасил од срам некој непознат човек и си го симнал од тоа смешната, бездостоинствена, направа.

Ќе смислат секакви мрцини од возила, само за да не мора патишта да прават.

Без паника, нема ништо претенциозно како кај виното. Ни барокни описи на вкусовите, ни накинџурени компарации во заносните „приказни од непцето.“ Но, за да се почувствува полниот вкус на оваа огнена вода, сепак постојат неколку едноставни чекори кои не мораат ама можат да се следат.

Питер Богданович го смета за најголемиот во историјата на немата, црно-бела комедија. Но, дури и да ви е фаворит Чаплин ( или Станлио и Олио, што ве знаеме), каскадерските вратоломии на Китон денес не би имал храброст да ги повтори ни Џеки Чен, дури и кога би бил во дервишки транс помогнат од галантни количини ЛСД. Китон се потпирал на прецизна математика, железни нерви и кохонес, од оние најголемите. Приватно бил намќор, со проблеми со алкохолот, ама на платно тоа изгледа вака:

Три работи: Прво, Жижек има свој осврт на фејк-њуз што е и како е; второ, на РТ; трето, каде од пред некое време има сопствена емисија под наслов „Како да ги гледате вестите, со Славој Жижек“.

На Фејсбук и посебно Инстаграм луѓе изгледаат како да имаат подобар и посреќен живот отколку што стварно имаат. Луѓе ги гледаат ваквите фејк претстави, потајно мислејќи си - нит сум толку среќен, нит така добро изгледам, значи сигурно не ме бива. И кругот се повторува. Во реалноста, првите ниту се толку способни, ниту се толку среќни (добар дел страдаат од депресија и слично), а и никој не изгледа добро цело време; вторите, не се ни толку несреќни, ни толку грди. Дослушајте што друго имаат да кажат Елон Маск и Џо Роган на тема социјални медиуми.

Истиов човек пред некое време ја објаснуваше измамата со жолтите банкомати во Прага (и низ цела Европа). Овој пат измамата е полокална и се однесува на трафики и продавници за цигари и ситнурија во Прага, а се сведува на тоа дека имаат две различни цени, една за локалци, една за вас прекрасни туристи.

Како поле во кое митовите и новите трендови се во констатен галоп, прегазувајќи се еден со друг, колку да излезат на површина барем на некое време, малку е веројатно дека она што денес сметаме за „бибилија“ во исхраната, во некои следни 25 години нема да биде слично смешно.

По повод видеото „Радо Србин во јогини оди“, читател ни дојавува од каде тие регионални замлати најверојатно ја земале идејата (а многу веројатно е дека е вистина, бидејќи денес најдобро умрежени се лудите). Еве ги собрани, ќе кажат дека имаат рак или Паркинсон, и сите паѓаат во несвест од смеење. И ок, разбираме ние дека е фино да се има позитивен став кон бељите, ама како ќе ти помогне ако со сила се смееш на нешто? 

Ова отсекогаш ни било мистериозно, тоа што некои луѓе имаат потреба да одат до некое посебно место за да дигаат нешто тешко ( и главно плаќаат за тоа, а дома им стојат креденци и троседи за џабе). Ама, да дигаш толку тешко за да се онесвестиш, тоа ќе мора некој посебно да ни го објасни. 

„Руски токмак“ е цивилна, ненасилна и бенигна верзија на „руски рулет“, иако не звучи така. Руси си играат со токмак и тоа да е бенигно? Ама, така е.

Родители сте, имате тинејџери ама не се дома па наоѓате мала временска оаза за да испиете едно кафе на раат. Но, ете ги нив на врата. Но, ете и решение.

Тест за веб / графички дизјанери во кој треба да се избере точната верзија на некој веб елемент. На почетокот многу ќе се гордеете со себе, ама како одминуваат прашањата така од спорадично до систематски ќе развивате омраза кон истите и баговите што ви ги нудат. Некако на крај пак целата работа се сведува на ОЦД на дизајнерот.

Ова е една едноставна механичка генијалност за сортирање овошја ама „Еве на!“ ако по истиот принцип не функционира и сортирањето партиски кадри: колку поголем шупак си, толку посигурно влегуваш во корпите кои поскапо ќе се продадат.

Ја знаете таа приказна (од книгата на Оскар Вајлд, од филмовите) за човекот кој ја продава душата на ѓаволот заради желбата да се остане млад и убав, па тој живот живее додека портретот старее наместо него (спојлер: таа лакомост никогаш не завршува на арно). Ова, за среќа, престанува на време.

Претседателот на Туркменистан, Гурбангули Бердимухамедов (...typing orgasm) го имавме уште кога се прогласи за Патрон, па кога вежбаше со златна шипка, па кога на дожд полеваше дрце, па кога забрани црни коли.... Сега го имаме како кант-автор јер тој не е човек кој ќе игра како другите му свират, туку људина кој пее како што сам си смислил. Песната е на три јазици (од англискиот дел го разбравме стихот: „Нашите срца пеат песна за љубовта“) а она шилеџено со клавијатура на рамо му е фнук.

Неколку совети (или потсетници) од полски педагог кој три пати одбиваше да си го спаси сопствениот живот.

Во Хаваи е предложен закон за постепено зголемување на старосната граница за купување цигари. На крај на „прилагодувањето“ (во 2024 година) треба да испадне дека е забрането за секој под 100 години.

Попрецизен опис на тие два различни пристапа нема да најдете.

Ако да, имаме компилација од реклами чии нарачатели веруваа дека ова е видеото и пораката за која треба да платат 5,25 милиони долари за 30 секунди за тие да бидат емитувани на годинешниот Супер боул.

Како за две визуелни уметности, не е чудно што ликовната и филмската често се „дирну“ (од дихотомијата кај Звонко Богдан „Ил се дирну ил се не додирну“). Филмски сцени со референца на некои ликовно уметничко дело.