Младиот кочански рок бенд „Корка“ освои најмногу гласови од публиката на онлајн гласањето и го доби признанието People’s Choice Award на меѓународниот фестивал Imagine Experience во Белгија. Кои се Корка? Дојава од пријател (Кирил, Храна за возрасни): „Злато деца. Млади и скроз надежни, во лулката на безнадежноста, Кочани. Звучат одлично, како Соник Јут, рани ствари“.  

Кога во ноември, после 50 години во музиката (Deep Purple, White Snake), Дејвид Ковердејл реши да се пензионира од музиката, неговите фанови се надеваа дека ќе можат да го видат барем по социјални медиуми. Не, не, ако веќе се оди, се оди комплет. Добар потег на Ковердејл, освен ако не го начекаме како пензионерски се јавува по утрински емисии.  

Ќа налета некоја песна случајно до тебе од некој спунт, ќе се заинтересираш за неа, за авторот, па ќе влезеш „во длабокото“. Некоја ќе ја откриеш на Шазам, некоја ќе ти ја набаци пријател, некоја алгоритам (меѓу две реклами за таи-чи). Така и ние со Бил Еванс, до кого стигнуваме преку Д Дуд, кој има издадено дури пет албуми и има работено со некои од најдобрите. Т- Боун Барнет, на пример.

Еден самоук инжинер и иноватор проверил блесава идеја и му функционира. Наместо класични амортизери за велосипед, поставил и напред и назад по два магнета со ист пол свртени еден кон друг. Пресметката е правена за неговата тежина и не се обични магнети туку неодимиумски. Нема абење материјали, само невидливата сила на магнетизмот.

Врвен истражувач на рак предупредува дека со биопсијата може да се прошират малигните клетки. Препорачува да не се рчка мечката туку прво да се изгладни со метаболичка терапија а потоа канцерот хируршки да се отстрани цел. „Ако го прободете рано, ќе биде агресивен. Ако прво го намалите, патологот ќе ви рече „ова дури и не е опасно“. Ист тумор, сосема друга приказна“, вели доктор Томас Сеифрид од МИТ.

Жена од Романија земала 3,5 кила камен од речно корито, го донела дома и го користела за потпирање на вратата. Откако починала, оние кои ја наследиле куќата се посомневале дека она што ја држи вратата е обилчен камен. Го однеле на експертиза и се утврдило дека се работи за руменит, особено вреден тип на килибар. Вредност на потпирачот на вратата? Еден милион евра. 

Некаде во американските планини постои дрво од пет милениуми. Постаро од пирамидите, од бронзеното доба, од Стоунхенџ, од Ристо Никовски... Но, неговата локација заминува во гроб со оној што го пронашол, дендролог кој извлекол поука од претходните случаи на пра-стари дрвја, некои оштетени од туристички желби да откинат сувенир, некои скроз пресечени од истражувачка љубопитност.    

Не сме го виделе ова по нашите улици и патиштата, а ич не е лошо. Плус државата може да заштеди на оние силни дрегери кои ги троши за да провери дали и колку промили алкохол има некој возач во крвта. Плус и далеку позабавен е ритуалот. Е сега, ако не знаеш да врцкаш, тоа е веќе друг проблем.  

Вино, пури, парфеми, часовници се некои од оние работи за кои луѓе сакаат да остават впечаток дека се длабоко упатени во темата и да ги фасцинираат соговорниците со својот истенчен и префинет вкус. А оние кои запнуваат во нешто, најлесно е да ги издриблаш.   

Паркот е подарок за градот Краснодар од милијардерот Сергеј Галицки (според Форбс човекот тежи 3,2 милијарди долари), газда на трговскиот ланец Магнит и на ФК Краснодар. На цели 23 хектари, во близина на градскиот стадион, многу поразличен од класичните советскии паркови. Дизајниран е од германско биро и е „must‑see“ дестинација за љубители на архитектура, урбанизам и фотографија.

Во Германија имаат резервати за инсекти: 75% од летечките инсекти им исчезнале во последните 30 години. Во САД, масата бубалки се намалила за 83% за 45 години. Во Британија опаѓа популацијата на 23 видови пчели. Исчезнува и дрвото Џошуа (од омотот на U2) чиј опстанок е тесно поврзан со еден молец. Па како ние опстануваме на оваа планета? Можда затоа што ние сме бубашвабите.

Познатиот џез тапанар Уликс Овен јуниор ја носи својата џез дружина Generation Y за да слушант песна која никогаш ја немаат чуено а потоа да ја отсвират по свое, онака како би одговарала на форматот кој нив им лежи. Која песна? Објавена е во 1991 година на Nevermind, првиот албум на вокално-инструменталниот состав Нирвана. Се вика In Bloom. 

Лидерот на Токинг Хедс понуди фина подлога за божиќно расположение за „луѓе кои мразат божиќна музика“. Дејвид Бурн порачува: „Оваа листа не е за зимскиот солстициј, ниту пак содржи некаква паганска агенда, тоа се бучни, забавни песни кои нежно ги прцаат празниците. Уживајте!“ Run DMC, Принц, Вили Нелсон, Мејси Греј.... Сешто има. Започнува со „Божиќ доаѓа“ (Ya Llega La Navidad), завршува со својата „Дебелиот доаѓа.“ 

Пишувавме дека Јапонија одбива проширување на муслиманските гробишта, што заради просторни, што заради културолошки причини: живеењето (и умирањето) во една земја значи да ја прифатиш нејзината традиција и култура. Значи, не погреб туку кремирање. Ама, не е само да го спалиш човек и на ужалените да им ја дадеш пепелта во канче кисело млеко.  

Моментот кога холандска судијка му изрекува казна на еден возач од Полска кој во 2013 година со автомобил убил двегодишно девојче и нејзините баба и дедо. Биле на велосипедска патека. Казната? Цели 120 часа општествено корисна работа. Мртва- ладна ја изрече пресудата. Подоцна на апелација му одредиле 15 месеци затвор. Пак малку, ама 120 часа метење да е казна за три животи?  

Кога Лиз Трас стана британска премиерка, еден таблоид започна онлајн пренос на марула, со прашање - кој повеќе ќе издржи? Марулата победи. Трас стана најкраткорајниот премир на Обединетото кралство, крпејќи едвај 49 дена. Сега медиумски се враќа,  со најава за контрареволуција, размонтирање на дип стејт и обелоденување што на Запад се случува зад завесите.    

Втората најлоша е работење од дома. Таа тивко преобликува цело едно поколение, и тоа не е добро. Канцеларијата не е само работно место, туку цел еко-систем за професионален развој, социјални вештини, градење на мрежи и вистински човечки врски. „Една од три врски започнува на работното место“, потсетува Скот Галовеј. Но, тоа е само втората најлоша. Да ја чуете првата. 

Кутри млади девојки од Кина, вирално се заразија со тестирање дали ги задоволуваат критериумите за убавина. Ич не почнувајте. Првиот критериум е струкот да е потесен од хартија со А4 формат (не се важи лендскејп). Второ е да може да се фати пупакот со рака од позади. Ама тек третиот критериум е луд: клучната коска да прави кадиче во кое може да плива мала рипка (?). А има уште еден.   

Колку брзина ни донесе сеопштиот напредок и иновации последниве 100 години? Спортот и животните услови се имаат сменето до непрепознатливост: патиките со кои се трчало пред еден век и сега се два света, подлогата е неспоредлива, тренингот кој денеска го одредува врвна наука, исхраната, опоравувањето на телото. И кој е резултатот од сето тоа? Ни цела секунда.  

Кога неочекувано ќе налеташ на стара љубов од младите години. Кога нема да ѝ се јавиш. Или ќе ѝ се јавиш. Кога случката ќе те натера да размислиш дали во животот го направи тоа што сакаше да го направиш. Обична приказна од едно белградско такси на познатиот музички новинар Пеца Поповиќ. И малку музика.

Кога сами или со помош на некој добронамерен странец ќе ни текне колку се валкани нашите улици, тротоари, градови и реки, во налет на наивноста може да поверуваме дека еден скорешен ден, сето тоа ќе ни скурчи, одеднаш ќе се оправиме, прописно ќе зачистиме и потоа ќе држиме да остане така. Наивните и во Бангладеш некогаш верувале слично.  

Замислете ги заедно Лука Дончиќ, Никола Јокиќ, Бојан Богдановиќ, Богдан Богдановиќ, Василије Мициќ, Горан Драгиќ, Јусуф Нуркиќ... Ова не е повик за бришење на националните идентитети. Тоа е предизвик за старата логика, дека разликата секогаш мора да значи поделба. Тоа е покана за повторно замислување на солидарноста, едно додавање, една по една заедничка победа. 

Еднаш годишно, луѓето на Бали го почитуваат стариот хиндуистички празник Нуепи кога 24 часа не само што престануваат да работат, туку престануваат и да зборуваат. Никој никаде на оди, дента не палат ни светла. Тоа им е своевиден спиритуален ресет, време во кое можат да застанат и да се сретнат со себе. Кај нас празниците обично значат поголема бучава. А бучава често се прави за да се маскира празнината во себе. 

„Зелката има кошули триста“ но не е далеку од тоа ни песната Y.M.C.A. на Вилиџ Пипл, која не е само диско зицер кој знае да го размрда и Доналд Трамп туку и вистински продуцентски мастерпис. Од слоевитиот ритмички дел, дуплите гитари, дуплите клавијатури, вокалите.... секое делче легнува на свое место како во швајцарски часовник. Вивисекција на химната на Вилиџ пипл.