- Некое кратко време, далеку од Џим Крау во Америка, Париз добива своја звучна утопија без ограничувања по боја.
- До 1919, луѓето полудуваат по le tumulte noir, очајни за фина занимација после толку години смрт и откажувања за време на Големата војна. Се вртат кон џез, за нив освежувачки неевропска, поинаква и нова музика.
- Се отвораат клубови токму такви какви што ви паѓаат на памет, и какви што за жал, немаме денес.
- Токму на оваа сцена се провлекуваат имиња како Џозефин Бејкер и Сидни Бечет, омилениот џезер на Вуди Ален, чија композиција е на интрото на „Полноќ во Париз“.
- Па, што ако се „бапски“, ако можат уште на 30 да ти го разубават животот?
- Одење во кино преку ден, излегување на доручек наместо на пијачка, сечење десерти на половини или третини... Сите овие, плус уште „старечки“ активности воопшто не се за старци, туку старците се тие што треба да ги имитираме - затоа што имаат доволно години да знаат што е добро.
- И реално, како сме мислеле дека пијачка во бучна кафана до ниедно време, лактајќи се со луѓе е подобра од опуштено појадоче со палачинки во сабота во 10 со друштво?
- Најмногу ја знаеме како „мајката од Сам дома“, ама Кетрин О‘Хара беше глумчиште што газеше каде и да влезе - од Битлџус до Студио, каде што сигурно ќе фали.
- Ако ви се гледа нешто со неа: Six Feet Under, A Series of Unfortunate Events, The Studio или Schitt's Creek.
- Имаше 71 година.
