- Со векови, филозофи и писатели ја дебатираат смислата на убавината. Платон славно ја поврзувал убавината со моралната вистина - опишува „скала на љубовта“, каде физичката привлечност е само првиот чекор кон повисоко размислување за совршената, апстрактна Убавина сама по себе. Во ова гледиште, убавината не е нешто што корумпира, туку нешто што возвишува - може да ја води душата кон добрина и доблест.
- Во современиот дискурс, оваа тензија често се разгледува преку концептот на pretty privilege (привилегија на убавината). Истражувањата во социјалната психологија го потврдуваат она што е познато како „хало ефект“: тенденцијата да се претпостави дека физички привлечните луѓе поседуваат и други позитивни особини, како интелигенција, добрина и компетентност.
- Убавината функционира и како предност и како товар. Привлечните луѓе може да имаат социјални придобивки, но истовремено се изложени на стереотипи, многу повеќе критика или дури и незадоволство од околината. Жените, особено, често се наоѓаат во оваа противречност: наградени се за својот изглед, но истовремено се судени или ограничени токму поради него.
- Имаме современо читање на тинејџерската суровост: Новата адаптација на Кери на Мајк Фланаган го пренесува класичниот хорор-роман на Стивен Кинг во дигиталната ера, во која малтретирањето не завршува кога ќе ѕвони, туку продолжува на социјалните мрежи, каде понижувањето може бескрајно да се споделува и повторува.
- Серијата ја истакнува противречноста меѓу строгите безбедносни мерки во училиштата и недоволната реакција на малтретирањето, онлајн вознемирувањето и сексуалната злоупотреба. Отвора и прашања за опасностите со кои се соочуваат младите во сè понепријателската дигитална средина.
- Фланаган ја нагласува важноста на добрината, но авторката на текстот смета дека Кери зборува и за оправданоста на женскиот гнев по долгогодишно малтретирање и злоупотреба. Наместо постојано да простуваат, да молчат и да се приспособуваат, жените, вели, треба да можат отворено да зборуваат, да му се спротивстават на сексизмот и да одбијат да ја прифаќаат суровоста како нешто нормално.
- Авторката Кејт Листер остро ја критикува чантата Биркин на Ермес како еден од најекстремните симболи на раскош и економска нееднаквост. Вели, чантите чинат десетици илјади фунти, а ретките примероци и стотици илјади, а нивната огромна цена не е оправдана со функционалноста, туку со престижот и желбата да се покаже богатство.
- Мета на критика е и културата околу сето тоа, промовирана од славни личности, инфлуенсери и ултрабогати луѓе. Според неа, апсурдот не е само во тоа што една чанта може да чини повеќе од годишната плата на медицинска сестра, туку и во фактот што ваквото расфрлање со богатството се слави како статус и успех, наместо да предизвикува непријатност во време кога многу луѓе живеат во сиромаштија.
- Смета дека Биркин можеби го губи статусот на престижен предмет бидејќи станала премногу присутна во културата на славните и почнала да се смета за кич. Посакува свет во кој луѓето ќе се гордеат со огромни донации каде што се потребни, не со фотографии каде што држат луксузни чанти.
