Вести › Набрзинка

На саем во Париз забрана за „македонско“ вино и „македонско“ лозје

18 февруари 2022

Организаторите на саемот за вино во Франција ќе ги корегираат термините „македонско вино“ и „македонско лозје“.. Дека не може под тие имиња да одат нашите вина сигнализирала службата за трговски и економски прашања од грчката амбасада во Париз.
-Поради фактот дека терминот „Македонија“ е заштитен географски поим на Грција за вина произведени во регионот на Македонија, дадените термини го нарушуваат acquis communautaire во однос на статутот и грчките власти ги презедоа неопходните чекори кон организаторите, но и кон други органи и служби во Франција.
Грчкиот премиер Кирјакос Мицотакис лани го промовираше проектот „Macedonia the GReat“, МНР тогаш излезе со срамежлива реакција дека тоа ја поткопува меѓусебната доверба.

извор

Порота не успеа уште еднаш да го осуди Харви Вајнстин

16 мај 2026

Во Њујорк пропадна третиот обид да се доведе до крај судскиот процес за наводно силување на фризерката и актерка Џесика Ман од страна на холивудскиот могул Харви Вајнстин кој веќе е осуден за други случаи и се наоѓа зад решетки.
Судијата го поништил процесот откако поротата заглавила во ќорсокак и не можела да донесе квалификувана пресуда.
Како и во долгото интервју за своите гревови (види: Затворениците ги интересира само Квентин Тарантино), Вајнстин тврдеше дека никогаш никого не силувал.
Џесика Ман не негираше дека била во сексуална врска со него и дека таа врска почнала како консензуална, но тврдеше дека подоцна врската станала напната и „комплицирана.“

извор

Вангелов: „Не сме чуле никаде“ – или не сакале да слушнат?

16 мај 2026

Венко Филипче изјави: „Не сме чуле никаде од Бугарија дека го негира нашиот идентитет.” Тоа би било помалку зачудувачко кога бугарските позиции навистина би биле нејасни, имплицитни или дипломатски прикриени. Но, тие со години се експлицитно формулирани во официјални државни документи, парламентарни декларации и позиции формално доставени до Европската Унија.
Не станува збор за изјави кои треба да се толкуваат, да се бараат меѓу редови или да се извлекуваат од дипломатски разговори. Тие се јавно достапни, писмено фиксирани и институционално обврзувачки. Оттука, просто е неверојатно да се тврди дека нешто не е кажано кога тоа со години континуирано се повторува на најформален можен начин.
Негирањето не останува само на рамниште на владини позиции и парламентарни декларации. Тоа е оперативно – вградено во конкретни механизми со мерливи последици. Македонските организации во Бугарија остануваат забранети и покрај повеќекратните пресуди на Европскиот суд за човекови права, а Бугарија не спровела ниту една од нив.
Граѓаните заслужуваат точна слика за тоа со што навистина се соочува Македонија. А таа слика покажува дека Бугарија не само што го негира македонскиот идентитет, туку тоа негирање го претвори во структурна алатка на условеност вградена во самиот процес на европска интеграција.
Оној што „не слушнал никаде“ за ова, или не ги прочитал јавно достапните документи, или свесно избрал да не ги чита. Ниту едното ниту другото не е оправдување за коментирање прашања од ваква тежина со толкава доза цинизам, ниту, пак, преправањето дека проблемот не постои ќе придонесе тој сам од себе да исчезне.

извор