Ако вам ви изгледа како 2016-та да е поблиску до Втората светска војна отколку до денес, замисли како тоа изгледа во САД. Е, со колку треба тоа да се помножи за да го добиеш впечатокот на оние што работат во Белата куќа? Наспроти сите нас е Трамп, и неговото гледиште на периодов и себе си. Ваква самодоверба треба да се конзервира.

Во детска емисија на Би Би Си, едни две збунети деца беа подучени дека не се само машко и женско туку дека постојат 100 различни џендери. Пирс Морган има проблем со тоа. Оној што ја брани листата има проблем да објасни кои се тие.

Со целата своја амбициозност со која сакаше да се бори против одвратната современа брза храна, Џејми собира група деца и им покажува како се прават „Мекнагетс“ (сосе мафтање пилешки коски и блендирање до каша), по што триумфално ги прашува „кој сепак би го јадел ова?“. Во речиси иста секунда сите копиљаци му кренаа рака.

„Не биди насилник“ и „не биди глуп“, веројатно и не е ни најстрашниот дел од писмото на Трамп до турскиот претседател, доволно неверојатно за американски новинари да треба дополнително да проверуваат во Белата куќа за да се уверат дека е вистинито, а не намештаљка.

Две мачки се галат ама доаѓа уште некој кој дотогаш верувал дека кога него го нема, само глувците оро водат. Колку што ние го разбираме нивниот јазик, откако „јунакот“ инстантно кидна, црната го прашува неочекуваниот дојденец: „Од кај па ти овде, нели ќе одеше до контејнер?“

Орсон Велс раскажува анегдота поврзана со Винстон Черчил, како овој маестрално одреагирал откако дознал дека случајно му има олеснето да добие пари за филм од некој руски бизнисмен. Нема веќе такви калибри.  

Ако уште не сте почнале, одма почнувајте, нема нешто подобро. Ако не ни верувате нас, еве земјоделец да ви објасни со аргументи и директни примери. Само ќар и бенефиции.

Даблинец бил терминално болен и знаел дека му доаѓа време да се одјави. Ама, не така одма и не така траорно. Дур е време снимил гласовна порака до оние кои ќе му дојдат на погреб. Чујте го царот. РИП Шеј Бредли (62), may the joke be with you.

Се курчи во живо на ТВ па пробува да изрезили една плавуша прашувајќи ја дали ја знае питагорината теорема. За среќа, колешката го прашува: А ти ја знаеш?

Јасен и недвосмислен графички приказ на тоа како во САД паѓало оданочувањето на богатите во последните 70 години.

Дури и нефер измамнички, играва ја почнуваш со самодоверба дека во сон можеш да ја свртиш, и после 60 напишани градови почнуваш да се чудиш како е можно некој да ти фали, а во реалност си покрил само 12% од популацијата на Европа.

После долгогодишни хејтања и јадачки, двајцата гиганти на слободната медиумска мисла сфаќаат што имаат заедничко: што во суштина и двајцата се либерали ама такви либерали кои не ги трпат срањата на официјалните либерали.

Со 20 различни гласа на познати лица, Џон Мескимен (актер и имитатор) преку поемата „Pity The Poor Impressionist’ ќе ви објасни зошто неговата професија станува неодржлива. Објаснувањето го помага главниот злосторник во тој процес, познат како ДипФејк. Импресивно и застрашувачки.

Во историски подвиг за човештвото Елиуд Кипчоге успеа за прв пат во историјата да истрча маратон за време под 2 часа. За да ви биде појасно, за да истрчаш маратон, 42 километри, под 2 часа, тоа значи дека треба еден километар да го трчаш за 2 минути и 51 секунда (и тоа после да го повториш уште 41 пат).

Фино скоцкано видео во кое 100 годишници објаснуваат што правеле за да дојдат до таа возраст. Спојлер: ништо особено.

Елен ДеЏенерис била на утакмица и на трибина, пази молим те, седела до Џорџ Буш. Абе дрвја и камења, абе го предала лезбејското движење, абе свашта. Сега ѝ копаат по минатото, да не се наоѓа и некоја нејзина слика со Мао Це Тунг. Меѓу другото, ете затоа Трамп ќе добие втор мандат. Дека овие упорно се бават со глупости и дека памет не им доаѓа.

Катмаи националниот парк во Аљаска секоја година организира Недела на дебелата мечка, на која главниот настан е избор, по пат на елиминации со гласови од публиката, на најдебелата мечка во националниот парк. Годинава победник е мечката 435, која во паркот се води како Холи.

Шах е една оток од игра со надмислувања, стратегии, многу, многу бирање потези, уште повеќе дремење и гледање што и како, така? Епа како тогаш ова? Тој младиот е Магнус Карлсен (веле, веле, велемајстор), тој стариот е добар, колку што се може.

Не е проблемот во 90-ти дека се така далеку, проблемот е што од тогаш е случен толкав технолошки напредок што тоа старото личи на прастаро, и денес не можеш ни да го објасниш на некого што го нема пројдено истото.

Одамна беше, сите знаат што се случи, двајцата веќе се смирени, но и тогаш и сега Холифилд е победникот во борбата (тогаш затоа што беше подобар, сега затоа што се нема изерзилено како што тоа знаат луѓе да го направат). Холифилд сега објаснува како дошло до борбата („секој пат кога некој ќе ми се налутеше по дома ми викаше ’едвај чекам да се бориш со Тајсон’“), како сакал инстатно да му врати на Тајсон за гризот и зошто му простил.

Инспириран од еден од поглупите предизвици што се појавиле на интернет (Tide pod challenge), Гленливет доаѓа до идеја за сосема нов систем за испорака и консумација на алкохол - мини мешунки.

Визуелно контекстуализирање на една иста брзина, онаа на светлината. Земјата ја врти 7,5 пати во секунда, ама кога тргнува од Сонцето кон нас, истата изгледа како да се „клаца“. Се разбира, битно е да не „прав пат“. Само што таа на дестинацијата стигнува без сменет личен опис.

Како да познаеш дека некое момче баш и не е во најдбори односи со законот? Пазете колку органска реакција е тоа. Како Били Питон во Маратонци: „Олади ме птичурина!“

Тој ќе ѝ залепи париче на чело, таа само треба да се удри по глава, паричето да падне, таа да го фати и паричето е нејзино. Така? Така. Одиме.