Документарецот „Маск“ на Алекс Гибни ќе ја има светската премиера на Венецискиот филмски фестивал на 8 септември, каде што ќе биде прикажан надвор од конкуренција (види: Што да очекуваме на Венецијанскиот филмски фестивал?). Филмот, кој трае повеќе од три и пол часа, се занимава со подемот на Маск, неговото огромно богатство, влијанието врз технологијата и политиката и сè поголемата концентрација на моќ во рацете на еден човек.
Песната на Дејвид Брн која е дел од филмот се вика „Дозволете ми да ви продадам сон“ и е создадена во соработка со композиторот Даниел Пембертон, кој ја напиша музиката за документарецот. Наместо Брн да измислува стихови за Маск или да му припишува сопствени оценки, авторите собрале голема колекција од негови јавни изјави и од нив го составиле текстот.
Според Брн, токму во зборовите на Маск имало доволно материјал за песната практично сама да се напише. Тој вели дека побарал „добри цитати од Марсовецот“, како што го нарекува Маск, а потоа нашол уште многу негови изјави на интернет. Од нив избрал реченици што, ставени во музички контекст, добиваат поинаков ефект.
За Брн ова е и враќање во оскаровската приказна. Песната би можела да биде кандидат за наградата за најдобра оригинална песна на Оскарите во 2027 година. Тоа би било негово прво појавување во оскаровската трка по речиси четири децении. Во 1988 година Брн, заедно со Рјуичи Сакамото и Конг Су, го освои Оскарот за најдобра оригинална музика за филмот „Последниот император“.
Режисерот Алекс Гибни бил особено задоволен што токму Брн се согласил да учествува во проектот. Тој е голем обожавател на Токинг Хедс и бил присутен со сопругата на снимањето на легендарниот концертен филм „Стоп мејкинг сенсе“ во 1984 година. Затоа, кога размислувал кој би можел на музички начин да ја претвори приказната за Маск во нешто посебно, Брн му изгледал како идеален избор.
Гибни ја опишува песната како саркастична, ритмична поезија во која Маск, на еден необичен начин, самиот си го пишува портретот. Наместо класична политичка или сатирична песна во која авторот го напаѓа својот предмет, Брн го остава Маск да зборува самиот за себе – а потоа неговите зборови ги претвора во музика. За да се направи најостра сатира некогаш не е потребно ништо да се измисли. Доволно е внимателно да се слуша што си кажал самиот човек.
Засега песната не е објавена, но еве го трејлерот за филмот.