На неколкумина едноставни луѓе од племиња надвор од западната орбита, им ја пуштаат „Hurt“ на Трент Резнор, во нејзината најдобра форма, онаа на Џони Кеш (нема песна што тој ја има обработено а да не е подобра од оригиналот). Одвреме навреме им го паузираат спотот, да им објаснат текст и контекст. Наравоучение: од кое и племе да си, Џони Кеш ќе те дирне.  

Мало потсетување на сите познати лица кои починаа во 2022 година, во форма на легедарниот омот на Битлси, Сарџент Пепер... Многу се загледавме и многу одново ни падна жал за некои ликови.  Додуша „отишо је свак ко ваља“ е чувството кое го имаме секоја година, кога ќе се потсетиме кој сè отишол, а знаеме каква фукара има останато. 

Босански професор за сржта на лоповлукот на секој еден што има каква било власт на Балканов. Тоа што на толку крадење никој не одговарал, тоа е сосема друг проблем.

Човек застанат на пешачки на кој стандардно има вир за време и после секое врнење. Еднаш човекот пред вирот е со чадор и мобилен. Друг пат е со чадор и полна цигла. Да видите како циглата врши работа во подобрување на видот на возачите.

Навикнати на постојани сензации, празниот простор неисполнет со сензации почнува да нè плаши. А таа празнина е неопходна за закрепнување на нашата истрошена, изманипулирана, отруена, уморна и збунета свест. Како што на црниот дроб му треба пауза од алкохол и мрсна храна, така и нашата свест треба да се одмори од налетот на информации и впечатоци со кои модерниот живот нè бомбардира од сите страни.

Празнициве додека се излежаваш на кауч како морж во полукоматозна состојба, а телото се обидува да ги обработи нечовечките количини храна што ги имаш товарено во твојот желудник, од голема корист за твојот брак ќе биде ако со видеово ја потсетиш жена ти дека не пуштила машина за перење. За дополнителен впечаток може да се употребат зборовите „а тебе те мрзи две копчиња да стиснеш“.

Туристичка тура со чамец кој проаѓа под мовче па луѓето во него треба само да се наведнат. Не и тој. Тој се качи на мостот со финта дека ќе се врати во чамецот таман кога ќе дојде на другиот крај на мостот. Потфатот ќе изгледаше успешен, ако видеото траеше некоја секунда пократко. 

Група деца сакаат со песна да ги честитаат божиќните празници. Не се тоа млади од Беверли хилс или од некое кремкасто приватно школо кај што имаат посебни курсеви за вежбање емпатија. Ова е многу подиректно и пооргански.

Песната се раѓа во 1994 во Скопје. Ја пишува најдобриот скопски поет Џовани (на органите познат како Јовица Ивановски), после цели 29 години таа излегува од фиока и се сели за Белград, од каде со додаден шмек од Ема & Џими и Јулија Кастелучи, се враќа во родниот град, со спот - омаж за Скопје, градот кој не престанува да ги инспирира и збунува луѓето кои живеат во него.

Добра заебанција. На дечко му ставаат апарат за слушање. Добра вест: за првпат може да си го сlушне сопствениот глас. Лоша вест: за првпат може да го слушне гласот на неговата девојка.

Има можеби 15 години поминато од ова „филмско“ парче македонска иновативност, неконвенционалност и дрскост.  Штета што немаше кој да го следи „жанрот“ па наместо нешто вакво, телевизиските слотови се полни со досадни и кринџ пораки, темелени на трикотажни синопсиси склопени во „safe mode“.

Мала видео компилација од моменти кога деца со оштетен вид, со помош на специјално изработени наочари, успеваат да си ги видат своите родители. Монументално ежење и убаво во душата.

Ќерка од деветто одделение, сосема неочекувано му рекла на татко ѝ дека таа е транс лице. Овој не пружил никаков отпор, не се обидел да ја разубедува, не направил ништо против нејзината слободно изразена воља да биде тоа што се чувствува. Тој имал друга тактика.

Група моторџии бесно возат низ град. МИнуваат на црвено, сите, освен еден. Погодете кај кого застана полицијата? Па уште му ја кажува причината: Те застснав зашто турираш ко сељак.

Назад во 2009 година. БиБиСи решаваат во програма да ги имаат и Рејџ. Ама, ги потсетуваат дека ќе одат во живо, дека се работи за пригодна божиќна програма и затоа, да нема некое пцуење или некои безобразни зборови. Еве како изгледаше и звучеше епилогот.

Најпознатата стипса и мрчатор на светот штотуку наполни 75 години, иако беше старка уште од времето. За некои негови совети мислевме дека се чисто зезање, додека македонската транзиција и нејзините перверзни исходи не ни покажаа дека се чиста вистина: „Чувајте ги малите пари, големите пари сами се чуваат“, викаше стариот. Ама, кој да слуша.

Нам подеднакво глупи ни се и оние тврдења дека сè е заговор, и оние кои ќе ве убедуваат дека ништо не е заговор и дека не постојат злотвори кои зад грб на јавноста се договараат за пакости. Откако нурна во механизмите на Твитер, новиот газда сумира „Сè што важеше како теорија на заговор за Твитер, се покажа како вистина.“ 

Има една наша водителка која упорно повторува дека нема ништо лошо во тоа да се смета за инфлуенсерка, пошто имала „инфлуенс“ (нека проба да собере луѓе да исчистат снег пред зграда, да види колкумина ќе „инфлуенсне“). Еве една нејзина посестрима, ама на стероиди.

Навикнат на топло во студио, дечкото признава дека се чувствува сè помизерен од новата работна задача. „Како се чувствуваш таму надвор?“, го прашуваат од студио додека тој стои на меќава и треба да даде извештај. „Исто тако и пред осум минути кога последен пат ме праша истото“.

Да го чуете Џон Форд од едно интервју со Питер Богданович. Куроболие на најјако. Па после Спилберг да раскаже како изгледала неговата средба со филмскиот маг. Па после Скорсезе како вешто го позиционира во историски контекст. На сите нив мислиме кога викаме фраери, ама најмногу на Џон Форд. 

Многу луда видео приказна. За несреќа, се урнисува хеликоптер кој носи срце од донор. Но, дури тогаш работите стануваат луди. За среќа, луѓето успеваат да го извлечат срцето од превртениот хеликоптер. За несреќа, човекот кој го презема срцето во свои раце, попат паѓа, сосе срцето. Којзнае како сè ќе се развива оваа приказна....

Некогашниот српски претседател, Војислав Коштуница го имаат убедено дека Србија ќе влезе во Европа ако започне соработката со Хашкиот трибунал. Таман почна трансферот на луѓе во Хаг, на дневен ред се појавува нов услов -  Косово. Па сега се санкциите кон Русија. Утре ќе бидат санкциите кон Кина... „Крај нема тоа“, порачува Коста Чавошки. 

„Навистина се надевам дека вие од Украина и рускиот претседател Владимир Путин ќе најдете начин да ги решите меѓусебните проблеми“, му кажа своевремено Доналд Трамп на украинскиот претседател Владимир Зеленски. Кога дојде време Трамп да звучи како глас на разумот, јасно е какво време е дојдено.  

Или како автомобилската критика (Кларксон и ко.) дееволуираше во она што денес го имаме, што во основа се сведува на читање на техничката спецификација од производителот.