Off Topic

Предупредување: Вистините знаат да бидат незгодни

Психотерапевт со брутална дијагноза за ситуацијата во која сè повеќе луѓе, главно млади, се жалат дека не можат да најдат сродна душа. Изобилството го комплицира изборот, социјалните медиуми ги тераат луѓето да споредуваат и да бидат несреќни со својот живот а треш психологијата ги убедила дека секој е посебен и му следува да биде среќен. Некои ќе бидат погодени од одговорот, но и тоа е дел од приказната, луѓето сè нешто да ги погодува.

Две Србинки заглавени на две различни локации

„Луѓе, заглавени сме овде на Малдиви!“, инстаграмски драматично споделува едната од нив, барајќи емпатија од следачите заради состојбата во која се наоѓа поради војната во Иран и хаосот во авионскиот сообраќај. Другата се јавува од сосема поинаква локација, локација во која колку и нешто драматично да му се случи на човек, никој тоа сериозно не го сфаќа. 

Дајте му Оскар за воена камера

Два британски воени џета, авторитетно летаат над Кипар, покажувајќи ја нивната подготвеност да го бранат просторот по кој шпартаат. Нови, модерни, опремени со најнови технологии, совршено прецизно го параат небото над Кипар. Но, нивното снаоѓање во простор не е ништо во споредба со чувството за простор на камерманот кој ги снима.   

За жените во Иран и САД

Иран ја имаа онаа идиотска „морална полиција“ која со бело-зелени комбиња шпарта по улици за со опомени и казни да ги спроведува строгите исламски правила за облекување и однесување, особено на жените. Но кога американски сенатор ќе ја претстави состојбата, на најамерикански можен начин (црно-бело), и на глуп човек му е јасно дека се работи за гола пропаганда која треба да ги оправда бесрамните потези на империјата. Гајле им е нив за жените во Иран.    

Духовниот отец на Трамп е жена, јако луда жена

Марко Рубио деновиве објаснуваше дека Иран го водат верски лудаци. Хмм. Ја видовте онаа бизарна сцена од Белата куќа, кога верски лидери му ја праќаат силата на молитвите на Трамп кој седи и мижи, собирајќи ја енергијата небаре е Тор. Меѓу нив беше и Паула Вајт, особено опичена особа, евангелистичка проповедничка, духовна советничка и негова лична пасторка. „Да му кажеш не на Трамп е како да му кажеш не на Бога,“ ќе пресуди Вајт. Рубио, добар?  

Луѓе со завршено второ, мислат ќе го уплашат Боро

Навреди, закани, заплашувања и пцовки се редовен придружен декор во импресивната новинарска кариера на Борис Дежуловиќ, најдоброто перо на Хрватска и екс Југославија. Но, таквите балвани секогаш одат чекор понатаму. Овојпат, хед енд шолдерс типови од извесна Автохтона хрватска партија им одат пред куќи на неистомисленици. Во случајов тргнале кон домот на родителите на Боро, речиси 90 годишни луѓе. Фуј, бљак и фак.

Невладините секаде обожавааат владини пари

Фидијас Панајоту, кипарски независен пратеник во Европскиот парламент, раскринкува уште еден кварен и скап механизам на високата европска политика. Европската комисија на Урсула галантно плаќа невладини организации да лобираат кај пратениците за нејзините зелени политики. Грантовите одат и до 700.000 евра а со НВО-а се склучени фрапантни 9.000 такви договори. 

„Гринго“ со Мишелин ѕвезда

Во аналогните времиња, секоја генерација имаше по некој слаткасто-кисел прашок во кесичка, наменет првенствено со него да направиш сок, но многу поинтересно беше тој да се лиже од рака. За некои генерации тоа беше Гринго, за други Степ Лајт...Па онда лижеш Гринго од боровница додека јазикот не ти стане модар како на чау-чау куче. И денес постои таков мерак, многу пофенси и многу-многу поскап. 

Koј е овде верски фундаменталист?

Интервјуто на републиканскиот сенатор Тед Круз (дебело плаќан од израелската лоби група АИПАК) за Такер Карлсон испадна целосен дебакл. Не само што не знаеше колку луѓе има земјата за која навива да биде уништена (види овде) туку и објасни на што се темели неговата безрезервна поддршка на Израел и Нетанјаху. Така пишувало во Библијата. Ете, тоа се луѓе кои за некои други луѓе тврдат дека се религиозни фанатици. 

Иран, нигде подобри луѓе, поубава земја и поголема неправда

Ако прашате кој било патник во светот кој имал можност да посети неколку континенти „која е неговата омилена земја во која бил“, можам со 99% сигурност да кажам дека сите ќе кажат Иран. Зошто? Затоа што луѓето се некоја нова количина на добрина што веројатно никогаш порано не сте ја почувствувале, храната е најдобрата што некогаш ќе ја пробате, а градовите се вистински музеи на отворено.

Planet Earth: Маж на кауч

Пробајте следниот вовед да го замислите со глас на Сер Дејвид Атенбороу: Мажјакот спокојно лежи во својот природен хабитус. Попладне е, најаден е и напиен, треба само да му пружи услови на својот дигестивен тракт да го процесира амбициозниот товар. Тој спокој го прекинува добро познат глас. Готово е со раатот. Не му останува ништо друго освен вешто да се изгуби од видокругот на неговиот архи-непријател. Успева, не му е првпат.    

Американската доминација на небото

Ѕирнете една графичка симулација за големината на воените авијации на разни држави која покажува колку американската флота е доминантна и супериорна во однос на сите нив. Разликата е навистина импозантна, само што, талибанците кога гледаат вакви видеа за американската воена надмоќ, мора да си викаат: Да, а?  

Што знае американски сенатор колку луѓе бомбардира

Долгогодишниот републикански сенатор, Тед Круз, страстен интервенционист и апла про-Израел, се најде во небрано кога Такер Карлсон го праша колку луѓе има Иран. Фино лепо, не знае човекот колку луѓе живеат во државата која сака да ја сруши и за чие бомбардирање навива. Голем ќеиф е кога ќе ги видиш вака соголени, голем жал е кога ќе сфатиш дека такви одлучуваат за судбините на милиони луѓе.  

Народскиот говор на шерифот

Не помина долго време откако сенаторот Рон Де Сантис порача дека во Флорида  нема да се теолерираат безредија по улици и особено не конфликти со полиција (види: Ако нема друго, газете), шериф од тамошен округ го операционализираше упатството и го раскажа на брутално  разбирлив јазик. „Ако дигнете рака на нас, ќе го известиме вашето семејство каде ќе може да ви го подигнат телото“

Иран беше на неколку месеци од нуклеарка?

Главното алиби за израелскиот напад врз Иран беше дека тој напад бил превентивен затоа што озлогласниот Техеран бил многу блиску до зботување на ураниумот на ниво доволно за правење атомска бомба. Ок, само што истото тоа го викаа пред две години, истото се викаше пред четири години, истото во 2015-та година, истото во 2013-та година, истото и во 2012-та.... и така наназад сè до 2001-ва. 

Од Блискиот исток ечи „Wonderfull Life'

Додека Блискиот исток се соочува со најсериозната ескалација во последно време, луѓе во Либан си го тераат животот по стандардниот ритам, кој на венчавка, кој на журка, кој по барови. И кога онаму карши ракети го параат небото, се погаѓа песна чии стихови велат:  Here I go out to sea again/ The sunshine fills my hair/ And dreams hang in the air... Како на Титаник кога свиреа виолини додeка бродот тонеше.

Културата на цензура нè направи слепи, глуви и глупи

Одмазничкиот удар на Иран испадна посилен отколку што се очекуваше па сега на Запад се чудат. Иранскиот режим требаше да падне, слично како што Русија лесно ќе беше поразена зашто економијата ѝ е слаба, слично како што „Кина не знае да иновира“. “Зошто ние на Запад сме склони да ги потценуваме противниците?“, се прашува професорот Глен Дизен. 

За општо добро: Да се пуши по авиони

Кога во авионите беше дозволено пушење, воздухот се менувал со свеж воздух на секои три минути. По забраната, авиокомпаниите успеваат да заштедат значајни 6% од трошоците за гориво затоа што користат половина свеж воздух, половина рециклиран воздух, зголемувајќи го нивото на јаглерод диоксид кој патниците го дишат. Можеби полесно ќе закачите вирус, ама па нема да бидете „замирисани.“

На кафе во Техеран

Медиуми знаат да забетонираат јаки стереотипи за некои земји и луѓе кои потоа се одржуваат долго време. Не беше толку одамна кога во очите на западната, првенствено американска јавност, за Балканците се веруваше дека ние овде јадеме живи деца и од прв до последен сме ужасни варвари. И за Иран, веројатно првата асоцијација е дека тоа таму е сè верски затуцано и забулено од глава до петици. 

На секој град му треба по еден ваков човек

Трој Хоки е господин човек: така изгледа, така звучи, така се понаша. Личи на карактер излезен од рецепција на "Тhe Grand Budapest Hotel“ а звучи како оние декадентни реплики во филмовите на Тарантино. Оди по улица и со еден раскошен вокабулар, им дели комплименти на оние со кои се разминува. Што за облекувањето, што за нивниот став и општ впечаток. Аристократска позитива.

Рон де Сантис: Ако нема друго, газете

Гувернерот на Флорида, Рон Де Сантис, на своите граѓани им ги објасни правилата: ако сте во кола, ве опколи некоја толпа бараби, почнат да ви се закануваат и почувствувате дека сте загрозени - само гас! Ако попат соберете и згазите некого, нивна грешка. Никој не е должен да седи во својот автомобил и мирно да чека бандата да го линчуваат.  

Видов на интернет

„Кажаа на телевизија“ со години и децении се користеше како клучен доказ за вистинитоса на некоја приказна или податок. Да не се лажеме, и денес тоа важи во големи аналогни кругови. Интернетот не е ништо подобар, со оглед на неговата масовност. Глупиот и површен конзумент нит памти кај видел нешто нит кој го кажал тоа. Видел тој на интернет. Дипфејкот допрва ќе ги збудали и таквите, а и нас со нив.

Старка на денот

Кај нас пензионери прашуваат само за цени, за лекови и за градски превоз. Овој пензиониран таксист го прашаа за музика и побараа да препознае некои песни. Одличен. Полн со познавања од музика и со приказни поврзани со неа. Така се старее. А не само да се јавуваат по утрински емисии и да прашуваат „мисли ли оваа држава на народот?“

Принц, царот

Кога човек ќе помисли дека не може да го почитува Принц повеќе отколку што веќе го почитува, заради целата музика што ја направи и целиот фраерлук што го носеше во себе, ќе се појави некој детал што дополнително ќе го појача тој респоект. Оние богати бадијалџики (пре)Кардашијанки си раскажуваат спомени кога Ким Кардашијан се качила на сцена на концерт на Принц, а овој фино лепо ја набркал. Е, не.

Fly, Sly, fly

На 82 години почина Слај Стон, командантот на шарената бригада „Слај енд фемили стон“. Ја зачини и ја направи сочна музиката од неговото време и беше енергичен шоумен.  Многумина сакаа да звучат како него и како нив. Почина по долго мачење со ХОББ (хронична опструктивна белодробна болест), ем се откажа од цигари. Од истата болештија почина и Дејвид Линч.   

Завршниот лет на украински дрон

Украинската безбедносна служба (СБУ) објави видео од операцијата „Пајажина“ со кое сериозно ги изненадија Русите напаѓајќи им 4 воени аеродроми во длабок - до 4.000 километри - офсајд. Видеото покажува како дронот почнува од бааги далеку, непречено влегува во територијата на аеродромот каде што веќе се крева чад од претходен удар и потоа се забива во руски стратешки бомбардер Tu-22M3.

Гревот на индивидуализмот

Толпата не дозволува никому да биде свој. Ако припаѓаш на екипа, спротивната екипа ќе те мрази, но барем некој ќе биде со тебе. Ако не припаѓаш на ниту еден тим, двата тима ќе те мразат и никој нема да застане зад тебе. Ќе те мразат затоа што не си како нив, а особено затоа што си подобар од нив.

ЦК на ЕУ не трпи разногласие

Член на Европскиот парламент од Луксембург бил исфрлен од неговата политичка група ЕЦР (европски конзервативци и реформисти) во која членувал цели 16 години. Тој е дипломат од кариера и верува дека кога Американците, па дури и Украинците разговараат со Русија, нема логика ЕУ да остане тврдоглава во ставот да не го прави тоа. Со таа идеја за дипломатија отишол во Москва по што „Политбирото“ го исфрлило од своите редови.

Мојот матичен лекар: ЧетГПТ

Три дена подоцна, отидов кај лекарот. Ме праша што е проблемот. Му реков дека мојот физиотерапевт ми препорача да дојдам, ми спомна дека можеби имам синдром на кубитален тунел синдром и дека треба да направам електромиографија. Искрено, ми беше срам да признаам дека сум дојден по препорака на вештачка интелигенција.

Јубилеј на остарениот рокер

Култниот белградски клупски музичар Петар Митровиќ (56), попознат како Пера Дисторзија, на синоќешната свирка ја одбележа 20-годишнината од критикувањето на модерната уметност и сега веќе прочуеното тврдење дека не останала добра музика и дека сè што вреди е отсвирено во минатиот век.