Меѓу книгите што ги поседувал Елвис особено место имале духовните и филозофските дела. Библијата била важна за него, што се гледа и од бројните госпел-песни во неговиот репертоар. Имал неколку изданија и во нив оставал рачно напишани белешки и ознаки покрај стиховите што му биле особено значајни.
Во неговата библиотека се наоѓал и „Пророкот“ од либанско-американскиот писател Калил Џибран, објавен во 1923 година. Книгата, напишана во поетски стил, преку ликот на филозофот Алмустафа се занимава со човечката природа. Присли ја поседувал и „Безличниот живот“ од Џозеф Сибер Бенер, мистичен текст за божествената природа на човекот, а книгата често им ја подарувал и на блиски луѓе.
Интересно е што во неговата колекција имало и две книги што формално се наменети за деца, но носат мудрост што им е разбирлива и на возрасните. Едната е „Малиот принц“, а другата „Куќичката во Пу“. Приказните за Кристофер Робин и неговиот мечок Пу Присли ги споделувал и со својата мала ќерка Лиза Мари.
Но, интересите на Елвис не биле ограничени на духовноста и филозофијата. Во библиотеката имал и голем број книги за спорт. Поседувал, меѓу другото, потпишан примерок од „Бунтовничкиот тренер“, автобиографијата на легендарниот тренер по американски фудбал Џон Во. Особено го интересирало карате – спорт што за него претставувал спој на физичка дисциплина и ментална концентрација. Во неговата колекција имало книги како „Напредно карате“ од Масутацу Ојама и „Динамично карате“ од М. Накајама.
Токму разновидноста на неговата библиотека е можеби најинтересниот дел од приказната. Од Библијата и мистичните текстови, преку „Малиот принц“ и Пу, па сè до фудбалот и каратето, книгите покажуваат човек со многу пошироки интереси од оние што би можеле да се претпостават врз основа на неговата сценска слика. Зад блескавата појава на рок-ѕвездата се криел човек кој размислувал за духовноста, животот и човечката природа – и кој, очигледно, многу сакал да чита.
