Њујоршкиот Mузеј на современа уметност со месеци ја најавуваше ретроспективната изложба посветена на Бјорк, којашто официјално ќе се отвори утре, 8.март. И додека по кој знае кој пат медитиравме над судбината која одредува некои луѓе да се сега во Њујорк, други на Кариби а трети во Тафталиџе, наидовме на еден утешен текст - изложбата не чинела. Како тоа „не чинела“?
Дали може слика од мртво ткиво да биде убава? Или единствен начин да се ужива во прелевањето на боите и формите на овие фотографии е да не знаете што има на нив.
Текст на Светлана Слапшак, авторка на над 40 книги чии сфери на истражување се антропологијата, лингвистиката и феминизмот, во кој таа се сеќава на нејзиното „читање" на Ѕвездените патеки во времето на Југославија, и начинот на кој тоа еволуирало како што се развивала и приказната на нејзината некогашна татковина. Сето тоа со очигледни симпатии упатени кон човекот со зашилени уши.
Целава работа околу визуелизација на различни видови податоци ни се гледа многу интересна - кариерата на уметниците, за кои и онака знаеме дека се значајни, добиваат уште поголема тежина кога ќе видиш колку и што сè работеле. И самиот Мајлс веројатно би бил задоволен од својот учинок, преставен на оваа огромна мапа.
Со развојот на технологијата на обезбедување на книжарниците, како и со подемот на електронските изданија, ни крадците на книги веќе не се она што биле. Овие лондонските ги замислуваме како живописна, но софистицирана дружина апаши, на кои мора да им се признае - дека барем книга имаат отворено.
Унгарските везилки енкодирале тајни музички пораки во нивните носии и ткаенини? Веројатно не. Но Жанет Ширмај сепак ги декодира, така за да можеме да ги слушнеме.
Да споделиме нешто што го пуштаме на рипит деновиве - „отец" чии стихови се истовремено и љубовни и саркастични, којшто на настапи ниша со колковите ко Џегер, има брада ко македонски војвода и одлично го преработува Коен.
Актерска клетва е да бидеш запамтен само по еден лик, а притоа никој да не ги цени другите дарби кои ги имаш. А Нимој, кој почина вчера, 27.02, на 83 години, навистина бил активен и вон актерството - режирал, фотографирал, пеел, и пишувал поезија.
Хантер Дејвис (1936) е британски писател и новинар. Автор е на 35 книги, меѓу кои и на единствената авторизирана биографија на Битлси. Сепак, најинтересните моменти во неговата кариера имаат врска со некролози - неговиот сопствен, и оној на Џон, Пол, Џорџ и Ринго, кога тие имале само дваесетина години.
На сајтот на уметникот, како и на неговиот Инстаграм профил, се појавија неколку дела со јасна политичка порака, направени на палестинска територија. „Доколку ги измиеме рацете од конфликтот помеѓу моќните и оние немоќните, тоа е исто како да сме ја фатиле страната на првите - не остануваме неутрални"
Мичигенската опера на 7. март во Детроит ќе одржи премиера на претставата „Фрида", посветена не само на животот и делото на Фрида Кало, туку и на една нејзина поинаква страст - готвењето.
Во мај ќе излезе долго очекуваното продолжение на книгата на Паланиук, според која беше направен антологискиот филм со Бред Пит и Едвард Нортон. Ликот на вториов во меѓувреме се оженил и станал мифка, ама Дарден нема да го остави уште долго на раат.
Филмот на Линкејтер беше неправедно прескокнат од Академијата, којашто ѝ додели само награда за споредна улога на Патриша Аркет. Но ова не го разочарува режисерот, кој иако најпрвин сметал дека ова ќе биде еднократен, додуша 12-годишен проект, сега вели дека приказната за момчето Мејсон има шанси да продолжи, со неговите студентски денови.
19-вековна класична музика, особено онаа на Бетовен, се користи во игрите со пукање во прво лице (first-person shooter games). Романтицизмот, значи, е преферираната музичка придружба на виртуелното убивање.
Славниот американски писател, најпознат по неговите детективски романи и кратки раскази, во 1948 во Атлантик објавил долг текст посветен на филмската уметност и индустрија, но со посебен акцент на наградата Оскар. Помеѓу другото тој го коментира и начинот на гласање.
Речиси 30 години бендот Соник Јут беше познат по еден од најславните инди рок парови - Трстон Мур на гитара и Ким Гордон на бас. Во 2011 тие се разведоа, и тој се распадна. Во новиот мемоар, „Девојка во бенд", Гордон ги раскажува најдобрите, и најлошите моменти од ова патување.
И покрај тоа што на сите им е јасно дека игран филм не е исто што и документарец, огромен број холивудски филмови се критикувани заради нивното „непридржување кон фактите". Дали тоа би можело да се надмине со посебна награда за најквалитетно помирување на историските податоци со фикцијата?
Пред неколку дена во местото Проложац, во Имотска краина, за време на карневалската прослава којашто традиционално завршува со палење кукла која асоцира на ретроградност и зло по заедницата, е „жртвуван" лик на - новинар и писател.
Дали технологијата ќе ги замеша своите долги (клавирски) прсти и кога станува збор за оние тивки придружници на музичарите, кои се на сцената само за да ја свртат страницата кога е тоа потребно? Нам би ни било жал - баш уживаме гледајќи ги како во грч го чекаат својот ред и со тоа додаваат драматичност на секоја изведба.
Дека Оскарите не треба да се земаат толку сериозно покажува овој импресивен (иако не и конечен) список на врвни режисери кои никогаш не го добиле. Им надоместувале со некакви почесни награди, но тие си знаеле како им било откако по неколку пати си оделе дома со празни раце.
Има денови, а тоа се повеќето денови, кога цитатите од стереотипно депресивните филозофи делуваат баш онака на место. Уште поубедливи и поточни стануваат кога се илустрирани со слатки животни. Дури тогаш го заслужуваат името - мотивациски постери. Еве неколку од нив.
Еден од номинираните филмови за Оскар од неанглиско говорно подрачје оваа година е полскиот „Ида", црно-бела драма чиј главен лик, токму пред да стане калуѓерка, открива дека нејзините родители биле Евреи, убиени од Полјаците.
