„Еден месец претходно Палевски кажуваше за повеќе особи, една запамтив. Страшо, поранешниот директор на Гранит. После тоа, се случи за жена, 38-40-годишна возраст, ќерка на некој од фармацевтските куќи. Цело време, пред грабнувањето, десетина дена претходно, ја следел и така ни кажуваше, за да ѝ ги види навиките, кога излегува, каде работи. Наводно и ја сликал со телефон. Ни ја покажа сликата, имаше 40-годишна жена. Не знам дали ја фотошопирал сликата – сведочел Велибор Манев, еден од обвинетите за убиството на Вања Ѓорчевска и Панче Жежов.

За Вања: Откако вториот пат беше неуспешен обидот да ја грабнеме надвор од зградата, Палевски ни објасни како се отвора вратата на самата зграда и внатрешниот ентериер и распоредот на скалите. Дека има одзади подрумски скали и дека одвнатре може полесно да се земе жената. Кога стигнавме, Влатко остана во „цитроенот“, јас и Боре влеговме во влезот на зградата. Немаше светилки, темно беше. Светлина доаѓаше од самата влезна врата. Чекавме. Одвреме-навреме Палевски по моторолата ни кажуваше колку е часот, до времето до 7.20, кога треба да излезе жената. Во 7.20 јас бев под скалите, Боре чекаше со селотејп лента ставена на раката, и кога личноста се симна, Боре ја грабна со едната рака, а со другата ѝ ја залепи устата со селотејп. Ја повлековме под скалите, кон потемното. Таа излезе од лифтот, спуштајќи се по скалите да излезе од влезот. Според сликите што ни ги даваше да ги гледаме на телефон, особата беше идентична. Ја врзавме, ја ставивме во вреќа за спиење, која претходно ја зедовме од канцеларија. На Влатко му беше јавено да ја донесе колата пред влезот и да го отвори гепекот, за да може да ја ставиме во гепекот – рече Манев.

На ова сведочење таткото на Вања, Александар почна силно да плаче по што беше изнесен од судницата и судот даде пауза.

За Панче: Палевски влетал и наеднаш испукал куршум во слепоочницата на Жежовски. „Палчо дојде до мене, јас го прашав „Зошто ова, не требаше вака“, тој ми рече „Вака е почисто, нема што да се секираш“. Јас му реков дека не сакам вака да продолжам, оти за вакво нешто не сум ни помислил, ни сонил. Тогаш за прв пат ме подбутна со раката и ми рече „Да не расипуваме пријателство, имаш убава фамилија“ – сведочи Манев.