- Откако месецов беше тргнат од Твитер и Инстаграм, Канје Вест објави дека ќе ја откупи Парлер, дигитална платформа (налик Твитер) што радикално се придржува кон принципите на слободниот говор.
- Соопштението од Парлер дојде ненадејно, без дополнителни финансиски детали околу зделката, а со најава дека преземањето на сопствеништвото ќе биде завршено кон крајот на 2022-ра.
- Ова доаѓа по информацијата дека Парлер има проблем да се одржи во „жижата“ заради Трут Соушл на Доналд Трамп која има двојно повеќе месечни корисници.
- Апликацијата стана популарна за време на пандемијата, и особено им лежи на конзервативците, а можноста за слободно изразување ja прави привлечна и за крајните десничари и теоретичарите на заговори.
- Во Њујорк пропадна третиот обид да се доведе до крај судскиот процес за наводно силување на фризерката и актерка Џесика Ман од страна на холивудскиот могул Харви Вајнстин кој веќе е осуден за други случаи и се наоѓа зад решетки.
- Судијата го поништил процесот откако поротата заглавила во ќорсокак и не можела да донесе квалификувана пресуда.
- Како и во долгото интервју за своите гревови (види: Затворениците ги интересира само Квентин Тарантино), Вајнстин тврдеше дека никогаш никого не силувал.
- Џесика Ман не негираше дека била во сексуална врска со него и дека таа врска почнала како консензуална, но тврдеше дека подоцна врската станала напната и „комплицирана.“
- Венко Филипче изјави: „Не сме чуле никаде од Бугарија дека го негира нашиот идентитет.” Тоа би било помалку зачудувачко кога бугарските позиции навистина би биле нејасни, имплицитни или дипломатски прикриени. Но, тие со години се експлицитно формулирани во официјални државни документи, парламентарни декларации и позиции формално доставени до Европската Унија.
- Не станува збор за изјави кои треба да се толкуваат, да се бараат меѓу редови или да се извлекуваат од дипломатски разговори. Тие се јавно достапни, писмено фиксирани и институционално обврзувачки. Оттука, просто е неверојатно да се тврди дека нешто не е кажано кога тоа со години континуирано се повторува на најформален можен начин.
- Негирањето не останува само на рамниште на владини позиции и парламентарни декларации. Тоа е оперативно – вградено во конкретни механизми со мерливи последици. Македонските организации во Бугарија остануваат забранети и покрај повеќекратните пресуди на Европскиот суд за човекови права, а Бугарија не спровела ниту една од нив.
- Граѓаните заслужуваат точна слика за тоа со што навистина се соочува Македонија. А таа слика покажува дека Бугарија не само што го негира македонскиот идентитет, туку тоа негирање го претвори во структурна алатка на условеност вградена во самиот процес на европска интеграција.
- Оној што „не слушнал никаде“ за ова, или не ги прочитал јавно достапните документи, или свесно избрал да не ги чита. Ниту едното ниту другото не е оправдување за коментирање прашања од ваква тежина со толкава доза цинизам, ниту, пак, преправањето дека проблемот не постои ќе придонесе тој сам од себе да исчезне.
