Како самонаречените „прогресивци“ го разбираат „ослободувањето“ од митовите од нашата историја, на патот кон Европската унија, во интерпретација на Љупчо Зиков.

Да се каже дека една нација може да биде членка на Европската унија, или дел од модерната западна цивилизација воопшто, само ако се „ослободи“ од митологијата, е исто како да се каже дека Грција, на пример, не може да биде европска и цивилизирана земја сè додека не се откаже од својата античка митологија. Која, патем речено, е светско културно наследство.

Силите на самонаречениот „прогрес“ во Македонија ги губат и допрва ќе ги губат и изборите и симпатиите на овој народ, сè додека на разберат дека нивните божем „проевропски“ интерпретации на македонската историја, но и на македонската уметност, па и на македонските митови, всушност, се изблици на класичен антимакедонизам.

Парадигмата за историјата на Македонија во 19 и 20 век не е бордел во кој нашите Цвети, нашите баби, прабаби и чукунбаби, се проституирале за да ја обезбедат европската иднина на Северна Македонија на чело со Заевци.

Така да си знаете, стоки едни „прогресивни“!