Четири жени говорат за стигмите кон понежниот пол
12 април 2026
- Ана Дукоска: Жената често работи двојно повеќе во семејството за да докаже дека е „добра мајка“, “добра сопруга“, „добра ќерка“. Таа се труди да биде невидлив мотор на домот, а видлива поддршка на сите околу неа. И тоа не е мит, ниту преувеличување на реалноста. Тоа е реалност што ја живеат генерации жени во Македонија. Но важно е да разбереме уште нешто: жената не работи двојно повеќе затоа што сака да биде ‘прифатена по секоја цена’, туку затоа што општеството ја научило дека прифаќањето доаѓа дури по докажувањето.
- Проф. д-р Мимоза Рајл: Жената не смее повеќе да биде условена да биде невидлива, тивка и послушна, особено пред неправдата. Напротив, неопходно е да ја препознае и зацврсти својата активна улога – во домот, на работното место и во поширокото општество и да ја изрази својата автентичност. Само преку самосвест, солидарност и системска поддршка може да се изгради општество во кое жената не само што ќе биде заштитена туку и вистински почитувана.
- Јана Мишо: Кај нас, за жал, сѐ уште сме заглавени кај банални слободи, од типот „ќе работам неконвенционална работа“, или „ќе запишам втор факултет и ќе патувам наместо да основам семејство“. А сепак, од толку што посебно им се суди на жените во вакви и слични случаи, не можеме ни да стигнеме да ги дискутираме нијансите – колку почесто добиваат прашања за изгледот или за „да се биде жена во Х професија“ или како успеваат да ги спојат грижата за семејството и професионалниот живот… Мене некои од најужасните прашања за интервју ми се за „женското писмо“, или „како жена во книжевноста“… И никако да се дообјасниме дека авторот е автор, писмото е писмо, мажите не добиваат вакви глупави прашања, а жените се под поголема лупа само што ќе мрднат во која и да е насока“, категорична е Мишо.
- Анастасија Кензо: Не е одговорност на жената некој, возрасен маж, кој ѝ е партнер, да го спаси. Нејзина грижа е да се заштити себеси, но и децата, не мора да чека да стане „полошо“ за да си дозволи да замине. За децата е подобро да имаат еден стабилен родител отколку да растат во страв, несигурност и агресија.
