Чукаме на врата на загрижените активисти

Ние дијаспората никогаш не сме ја мазеле (има таму разна багра, нормално) ама количината омаловажување која деновиве се упати на нивна адреса само затоа што протестирале за зачуувување на името (нешто за кое овде цели 25 години беа сите), просто е фрапантна. Да видиме како до вчера се оплакуваа оние што морале да заминат а како е денес.

На стратешките места нивни луѓе

И сега ова ќе го погледнат оние кои седеле со него во училиште, оние кои го познаваат а кои учеле, се труделе, завршувале школи. И како таквите да ги резимираат своите животи?