Србите во многу работи секогаш биле понапред од нас. Бидејќи први го допреа дното, си полудеа на време и сега животот им е цепки. Не дека ние сме далеку од овој зен, ама ајде, кога?

Кутри граѓани на западните демократии, останаа тие глупите со огради. Ние отсега слободно ќе можеме да влегуваме и во непосредна близина на владата да се лапаме, шетаме кучиња, правиме ајвар, играме табла, собираме јаглики и сите други работи на кои бевме навикнале. Од овој мега-проект можеби бројчаникот не заврти ама бар се прати силна симболична порака дека овде, ама баш никој битен нема да заврши зад решетки. Малку ли е?

Интернетот и доминацијата на англискиот во него на сите ни го има расипано јазикот и сите по малку зборуваме како македонските гастарбајтери на кои некогаш им се смеевме. Ама ова е тоталка! Ако ви е потребно да ви се транслејтне, има надеж за вас и вашиот мајчин јазик. 

Каква врска имаат тие две работи и со што? Со рано дијагностицирање на распаѓањето на Југославија! Една скроз луцидна опсервација на индициите кои тогаш никој не ги виде, дека во таа држава нешто не е во ред.

Видео снимка од доделувањето на наградите на Санденс, попрецизно од моментите кога „Медена земја“ е прогласен за најдобар светски документарец кој собра три скроз битни и престижни награди на влијателниот филмски фестивал. Почекајте го моментот кога Фаца (продуцентот на филмот) ја користи приликата за да ја упати веројатно единствената поважна порака од самата награда а е адресирана до властите и граѓаните на Македонија: „Ве молиме исчистете го воздухот во најзагадената земја на светот“.