Веројатно ја знаете приказната за орелот и полжавот и за зачуденоста на првиот како вториов стигнал до него. Да ви покажеме како во македонски услови, басната може да се претвори во бајка. За некого.

Во Србија, на пример, епидемиологот д-р Срѓа Поповиќ најави дека ако дневните бројки стигнат до 500 (еквивалент на 125 во Македонија), ќе преминат на рестриктивни мерки. Значи, стратегијата мора да има некакво копче за стоп. Кај нас такво нешто не гледаме. Нашите власти се однесуваат како очаен коцкар кој, гледајќи дека губи, наместо да каже „стоп“ и се повлече од игра, упорно продолжува да игра со сé поголеми влогови, надевајќи се дека на среќа ќе се извлече.

Посветено на Венко Филипче и останатата весела дружина која се бави со короната, во контекст на предлогот за носење маски на улица, мерка со минимален до никаков ефект, во ситуација кога има масовни проблеми со неносење маски во затворени простории, нешто за што знаеме со сигурност дека има голем ефект.

Во „викенд без ддв“ човек купил два лаптопа за децата. А данокот уредно му бил наплатен. Зошто? Зашто требало да се македонски производи па да нема данок (македонски лаптопи?!). Ако не бил македонски производ, УЈП немал начин како да знаe дека е ИТ опрема.