- Погледнете го списокот на репрзентацијата: Мартин Томовски, Дејан Манасков, Филип Талески, Мартин Серафимов, Гоце Георгиевски, Жарко Пешевски, Томислав Јагуриновски. Да зачиниме малку: Никола Митревски, Филип Кузмановски, Марио Танкоски, Димитар Димитриоски, Никола Костески, Филип Арсеновски, Милан Лазаревски, Никола Маркоски.
- Дали знаете што е заедничко за сите овие играчи? Сите се тие приоизвод на РК Металург или минале клучна обука во „Автокоманда“. А, кога зборуваме за Металург од тоа време, зборуваме и за Лино Червар. Тој беше творец на системот во кој беа вклучени многу луѓе и благодарение на тој систем сега воопшто и имаме репрезентација за која можеме да навиваме... односно да ја плукаме. За играта да не зборуваме. Македонија беше првата држава во светот што играше 7 на 6.
- Што правеа и што направија другите клубови што сега кукаат и плачат над судбината на репрезентацијата вклучително со двата великана што се борат за титула? Тие треба да се перјаницата. Кои играчи ги направија за репрезентацијата во последните 10 години?
- Знаете ли која е реалноста во младинските категории? Дека „пола“ клубови се закануваа дека ќе се откажат од натпреварување затоа што им се многу натпревари? Сакаа како до лани, во сезона во кадетско-јуниорска да се групи и да имаат вкупно 6 натпревари! Во држава 200х200км патувањата им се прескапи. Тоа е нашата реалност.
- Претседателот на РФМ имал клуб. Не смее претседателот на РФМ да биде клупски ангажиран. Извинете, а претседателот на РФМ Михајло Михајловски, нели беше од Вардар?! А Трифун Костовски и Иван Бојков нели беа од Кометал? А Душко Кадиевски, не беше од Пролет?
- Во октомври минатата година одигравме 0:0 на гости кај Белгија и тоа даде надеж дека можеме да им парираме на најдобрите. Следуваше ремито 1:1 со Казахстан во Скопје, па дуелот без голови во контролниот меч со Летонија и 2025 година ја завршивме со дебаклот во Кардиф и поразот од 7:1.
- Новата 2026 година ја почнуваме со нов висок пораз од 4:0, па Македонија во последните пет меча има биланс од три ремија и два порази и гол-разлика само од два дадени и дури 12 примени гола.
- Последната победа над подоброрангирана селекција на ФИФА-листата од нас е таа од пред четири години во Палермо над Италија. Во последните четири години наместо да напредуваме, ние „се лажеме“ со победи над селекции како што се Ерменија, Летонија, Фарски Острови, Лихтенштајн, Малта, Казахстан… сите послабо рангирани од Македонија на ФИФА-листата.
- По големите трауми кои ги доживеаа во баражи за пласман на Светско првенство 2018 и 2022 од Шведска и од Македонија (во Палермо), Италијанците пропуштија две Светски првенства по ред што никогаш претходно во историјаа не им се случило.
- Затоа сега во баражот беа под огромен психолошки притисок. Играа со Северна Ирска во полуфинале, победија 2-0 но до првиот погодок се стегаа цели 56 минути. На крај Сандро Тонали и Моизе Кин го решија победникот.
- Сега ги чека тешко гостување во Зеница против напалената Босна и Херцеговина која ќе бара нов историски пласман на Мундијал.
- „Видовме вештерки неделава и размислувавме за тоа низ што помина Италија претходниве години... Чувствуваме страв и после се ослободивме. Не потсети на натпреварот со Естонија овде во Бергамо со тоа што сега направивме уште помалку прилики во прв дел. Сега бевме нервозни од почеток но како изминуваше натпреварот станувавме се подобри. После 1:0 почуствуваме слобода“, вели стрелецот на гол Сандро Тонали.
- „После голот за 2:0 чуствував како цела земја да ми падна од грб“, искрено признава шпицот Моизе Кен.
- „Ова е само мал чекор. Босна и Херцеговина за нас е како Монт Еверест на кој мора да се качиме. Денес сите чуствувавме нервоза дури и постарите како мене, Џиџи Буфон и претседателот на сојузот“, вели Гатузо.
